Skonieczny Czesław
Czesław Skonieczny
aktor
7 lipca 1894 roku, Warszawa
27 marca 1946 roku, Łódź
Stare Powązki w Warszawie (kwatera 215-4-2)
Czesław Skonieczny uczył się w gimnazjum Wojciecha Górskiego, a następnie w Szkole Mechaniczno-Technicznej Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda.
W wieku 19 lat zmienił jednak kierunek zainteresowań. Wstąpił do Szkoły Aplikacyjnej przy Warszawskich Teatrach Rządowych.
Jako aktor zadebiutował w roku 1914. Od tej pory i w latach 20. występował prawie wyłącznie na scenach warszawskich, m.in. w teatrze Małym (1914–1915), Czarnym Kocie (1917–1921), Nietoperzu (1921–1922), Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego (1922–1923), teatrze Letnim i teatrze Ćwiklińskiej i Fertnera (1926–1927). Obdarzony wyjątkową vis comica grał przeważnie drugoplanowe role charakterystyczne w komediach i farsach.
W latach 30. występował głównie na stołecznych scenach rewiowych i kabaretowych m.in. w Wesołym Wieczorze, Morskim Oku, w teatrze Hollywood (przez kilka miesięcy w 1934 roku był jego dyrektorem), Wielkiej Rewii i Cyruliku Warszawskim. Jego specjalnością były skecze i monologi, które przyniosły mu duże uznanie i miano „asa humoru i pogodnego uśmiechu”.
Czesław Skonieczny był również popularnym aktorem filmowym. Zadebiutował w roku 1916. Jak wspominał w wywiadzie w tygodniku „Kino”, zagrał wtedy z gwiazdami wytwórni Sfinks: Polą Negri, Haliną Bruczówną i Mia Marą. Po wielu latach nie pamiętał jednak tytułu (prawdopodobnie chodzi o film Studenci, ale zachowane informacje nie potwierdzają jego udziału). Natomiast pierwszą udokumentowaną rolą był „król paskarzy” w komedii Konrada Toma Rozporek i Ska (1918).
Kariera ekranowa Czesława Skoniecznego rozwinęła się dopiero w latach 30. Wziął udział aż w 25 filmach. Grał postaci drugoplanowe, ale swoim talentem często nadawał im większe znaczenie.
Tak było np. w Wietrze od morza, ekranizacji powieści Stefana Żeromskiego. Jako rządca dóbr niemieckiej rodziny, który szykanuje i gnębi miejscową ludność polską, był „wyrazisty i prawdziwy” („Kurier Warszawski”). Uznanie zdobył też jako szofer w Pałacu na kółkach, opowieści z życia cyrkowców. „Rola epizodyczna, ale zagrana z nerwem i dobrze rozwinięta” pisał recenzent „Kina”. Doskonale był też oceniany za role komediowe, m.in. zamożnego producenta wędlin starającego się o rękę głównej bohaterki w Każdemu wolno kochać i policmajstra w Antku policmajstrze. „Jest jak zwykle przezabawny” pisała w „Kurierze Porannym” Maria Jehanne Wielopolska. Natomiast po premierze filmu Za zasłoną, w którym zagrał warszawskiego murarza, recenzent „Kuriera Polskiego” przekonywał, że gdyby aktor „dostawał dobre pomysły, mógłby zostać polskim «grubaskiem Fatty»” (Fatty, właśc. Roscoe Arbuckle, amerykański aktor, jeden z największych komików kina niemego).
W czasie okupacji Czesław Skonieczny przebywał w Warszawie. Występował w jawnych teatrach Nowości i Maska. W maju 1943 roku został aresztowany przez gestapo za kolportaż konspiracyjnej prasy. Dzięki staraniom Adolfa Dymszy, serdecznego przyjaciela, został wkrótce uwolniony.
Koniec II wojny światowej zastał Czesława Skoniecznego w Łodzi. W sezonie 1945/1946 występował w tamtejszym teatrze Syrena. Ostatni raz pojawił się na scenie w widowisku muzycznym Zdzisława Gozdawy i Wacława Stępnia Trzej muszkieterowie (reż. Stanisława Perzanowska), w którym zagrał pisarza Aleksandra Dumasa.
Zmarł niedługo po premierze. Miał 52 lata.
bibliografia
- nitrofilm.pl