Wiatr od morza

Na Pomorzu, w starym magnackim domu, w starym magnackim zamczysku, mieszka emerytowany generał niemiecki, hrabia von Arffberg z dwoma wnukami.

Ryszard jest bratem przyrodnim Ottona, jego matką była Polka. Między nim a kuzynką Teresą, Polką, zakwitła miłość. Ale Teresę pokochał także Otto. Ryszard ustępuje bratu, wobec czego dziewczyna przyjmuje oświadczyny Ottona.

Wybucha wojna. Obaj bracia służą na niemieckim okręcie podwodnym. Otto – dowódca okrętu, surowy i bezwzględny – chce storpedować neutralny statek pasażerski. By do tego nie dopuścić, Ryszard, w szlachetnym porywie, powoduje katastrofę okrętu podwodnego. Na dnie morza zaczyna się powolne konanie załogi. Z rąk zbuntowanych marynarzy ginie Otto…

Okręt wynurza się na powierzchnię. Ryszard wraca na zamek, gdzie Teresa broni się przed atakami niemieckich dezerterów. Stary generał opuszcza Pomorze. Na zamku pozostają Teresa i Ryszard, „by współpracować nad odrodzeniem Pomorza, które wraca do życia po długiej niewoli”.

program kinowy

Artykuły powiązane

Wiatr od morza

Maria Malicka (Teresa)
Adam Brodzisz (Ryszard)
Eugeniusz Bodo (Otto)
Kazimierz Junosza-Stępowski (Fryderyk von Arffberg)
Tekla Trapszo (gospodyni)
Czesław Skonieczny (rządca)
Irena Gawęcka (rybaczka)
Janusz Strachocki (Jan, mąż rybaczki)
Jerzy Kobusz (Poldek)
Adolf Dymsza (Stefek)
Izabella Kalitowicz (matka Jana)
Edmund Nebel
Antoni Adamczyk (marynarz)

Wiatr od morza

Muzyka: Iwo Wesby
Słowa: Marian Hemar

Świat jest wszędzie taki sam,
Tak się wlecze już, jak raz się zaczął komu,
Wszędzie panny, wzdłuż i wszerz,
Kręcą z tyłu tym, co wiesz,
Jak to widzę, tu, czy tam, już jestem w domu.

Byłem w Chinach i w Bombaju,
I byłem w Kongo i wiem, psia kość,
To nie grunt jest, w jakim jesteś kraju,
Ale grunt jest, jaki jesteś gość.

Świat jest wszędzie taki sam,
Tak się wlecze już, jak raz się zaczął komu,
Wszędzie panny, wzdłuż i wszerz,
Kręcą z tyłu tym, co wiesz,
Jak to widzę, tu, czy tam, już jestem w domu.

Czasem źle jest, to nie szkodzi,
A jak dobrze, to też nie to,
Bo nie grunt jest, o co komu chodzi,
Ale grunt jest, żeby tylko szło.

Świat jest wszędzie taki sam,
Tak się wlecze już, jak raz się zaczął komu,
Wszędzie szynk jest, ty tam idź,
Jak ci tylko dadzą pić,
Jak mi tylko dadzą pić, już jestem w domu.

Czasem coś się w życiu zmieni,
Niby tędy, a niby tak,
To nie grunt jest, co się ma w kieszeni,
Ale grunt jest, na co ma się smak.

Świat jest wszędzie taki sam,
Tak się wlecze już, jak raz się zaczął komu,
W każdym porcie będzie ścisk,
W każdym ścisku dadzą w pysk,
Jak mi tylko dadzą w pysk, już jestem w domu.

Pomyśl ty sam

Muzyka: Jan Maklakiewicz
Słowa: Marian Hemar