Nieznajomy (Der Unbekanter)

Nieznajomy (Der Unbekanter)
TYTUŁ ALTERNATYWNY:
Miłość i śmierć
ROK PRODUKCJI:
1913 rok
PREMIERA:
1913 rok
GATUNEK:
dramat
RODZAJ:
krótkometrażowy
ZACHOWANY:
zaginiony
REŻYSERIA:
Herman Fiszer
PIERWOWZÓR:
utwór Jakuba Gordina
UDŹWIĘKOWIENIE:
niemy
OPERATOR:
Stanisław Sebel
WYTWÓRNIA:
Kosmofilm

Akcja rozgrywa się w małym miasteczku na południu Rosji pod koniec XIX wieku.

Po śmierci matki bogatym, sześćdziesięcioletnim kupcem, Szmulem Aszkenazim oraz swym rodzeństwem zajmuje się najstarsza jego córka, Berta – ładna, skromna, ale kaleka (jest trochę garbata). O jej rękę stara się Bernard Zilberman, którego ojciec jest kierownikiem kantoru Aszkenaziego. Berta chciałaby wreszcie założyć własną rodzinę, ale ojciec nie zgadza się na ich małżeństwo.

Sam zaś żeni się z wdową, którą przywozi wraz z jej córką Niną, z sąsiedniego miasteczka. Kiedy Bernard wraca z praktyki zawodowej w Niemczech, okazuje się, że zakochał się z wzajemnością w Idzie, młodszej siostrze Berty, i chce się z nią ożenić. Berta ciężko to przeżywa, ojciec zaś na wieść o tym zostaje sparaliżowany.

Bernard i Ida pobierają się. Aszkenazi zatrudnia niemieckiego inżyniera, Luisa Karszunskiego. Miałby unowocześnić jego młyn parowy i zreorganizować w nim pracę, ale natrafia na opór i niezrozumienie. Wiąże się natomiast z Idą, która mimo że urodziła córkę, czuje się nieszczęśliwa w małżeństwie.

Między Bernardem – wrażliwym, łagodnym i niezbyt zaradnym – a Luisem, człowiekiem bez zahamowań i skrupułów, dochodzi do coraz częstszych nieporozumień. Luis postanawia wrócić do Niemiec, co przeraża Idę. Bernard świadomy zdrady żony, doprowadza do bójki z Luisem, który proponuje, by los rozstrzygnął ich spór i prawo do Idy. Godzą się jednak i Luis odchodzi.

Bernard zdaje sobie sprawę, że jego życie jest i tak już zrujnowane, bo nigdy nie zapomni krzywdy doznanej od Idy, ale sam też nie ma czystego sumienia, wie, jakie cierpienia zadał Bercie. Nadchodzi list od Luisa, w którym przyznaje, że jednak miłość silniejsza jest od egoizmu i że wobec tego odbiera sobie życie. Zrozpaczonej Idzie Berta podaje jej dziecko ze słowami: „Śmierć jednego nie pociąga za sobą życia innych”. Trzeba żyć myśląc nie tylko o sobie.

Film zrealizowany przez żydowskie środowisko filmowe.