Królowa przedmieścia

Królowa przedmieścia
ROK PRODUKCJI:
1938 rok
PREMIERA:
5 marca 1938 roku
GATUNEK:
komediodramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
REŻYSERIA:
Eugeniusz Bodo
ASYSTENT REŻYSERA:
Rudolf Ratschka
SCENARIUSZ:
Emanuel Schlechter, Jerzy Nel
PIERWOWZÓR:
wodewil Konstantego Krumłowskiego „Królowa Przedmieścia”
UDŹWIĘKOWIENIE:
British Acoustic
OPERATOR:
Jerzy Sten
MONTAŻ:
Eugeniusz Bodo
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris, Jacek Rotmil
MUZYKA:
Jerzy Petersburski
SŁOWA PIOSENEK:
Emanuel Schlechter
KIEROWNIK MUZYCZNY:
Iwo Wesby
OPERATOR DŹWIĘKU:
Fryderyk Gawze, Karol Siegel
FOTOSY:
Stephot
PLENERY:
Kraków
ATELIER:
Sfinks
WYTWÓRNIA:
Eksplofilm
EKSPLOATACJA W POLSCE:
Eksplofilm
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
USA (Queen of Suburbs)

Kraków. Mania, córka handlarki, nie wie, że Maciejowa jest jej przybraną matką. Przyjaźni się z Antkiem i Kajetanem, wesołymi chłopakami, którzy również handlują na targu. Dziewczyna pomaga czasem w gospodzie Gomółki obsługiwać gości. Pewnego dnia niefortunnie upuszcza tacę z piwem i oblewa eleganckiego mężczyznę. Mania wpada mu w oko. Okazuje się, że jest to malarz Zygmunt Dębski, lekkomyślny hrabia, który właśnie zerwał zaręczyny z bogatą panną.  

Tymczasem podstarzały radca Majcherek zamierza starać się o rękę Mani. Ma w tym ukryty cel – przechowuje testament prawdziwej matki Mani.

Zygmunt odwiedza Manię. Oboje nie ukrywają sympatii dla siebie. Kiedy Mania przypadkowo oblewa gościa wodą, zmuszony jest zdjąć ubranie i je wysuszyć. Na widok radcy Majcherka, który przychodzi z wizytą, Zygmunt ukrywa się w pokoju Mani. Udaje mu się uciec przez okno i odzyskać ubranie. Antkowi i Kajetanowi, którzy starają się o względy Mani, nie podoba się, że malarz staje się ich konkurentem.

Wkrótce odbywa się festyn połączony z wyborami Królowej Przedmieścia. W wyniku licytacji gipsową figurkę kupuje Zygmunt. Wręcza ją Mani, która zostaje Królową Przedmieścia. Antek i Kajetan nie pozwalają mu z nią zatańczyć. Festyn kończy się ogólną bijatyką.

Mecenas Złotogórski, opiekun Zygmunta, chce ustrzec go przed mezaliansem. Opowiada mu o swojej dawnej miłości do prostej dziewczyny. Umarła przy porodzie, a o ich nieślubnym dziecku słuch zaginął. Złotogórski przekonuje też Manię, że Zygmunt ma narzeczoną, więc uczucie do niej jest tylko flirtem. Zrozpaczona dziewczyna zapewnia, że nie stanie na drodze jego kariery i szczęścia. Kiedy Zygmunt prosi ją o rękę, dowiaduje się, że właśnie przyjęła oświadczyny Kajetana.   

Tymczasem Maciejowa, która liczy na swoje zaręczyny z Majcherkiem, prosi Manię, by z nim porozmawiała. Radca wyjawia, że jej prawdziwa matka umarła po porodzie i zostawiła Mani w posagu 50 tysięcy złotych. Nie ukrywa, że z tego powodu chce ją poślubić. Kiedy próbuje ją napastować, wzburzona Mania zabiera dokumenty i ucieka. W tym czasie w domu Majcherka wybucha pożar. Sąsiedzi biegną na ratunek. W zamieszaniu Mania gubi dokumenty.  
Po powrocie do domu zostaje aresztowana. Ranny Majcherek zeznaje, że Mania żądała od niego pieniędzy, uderzyła go w głowę i wywołała pożar.  

Na prośbę Zygmunta Złotogórski zostaje obrońcą Mani. W trakcie procesu trafiają w jego ręce zgubione przez nią dokumenty. Mecenas uświadamia sobie, że dotyczą one jego dziecka. Mówi Mani, że jest jej ojcem. Ponownie przesłuchuje Majcherka i demaskuje jego kłamstwa.
Proces kończy się uniewinnieniem oskarżonej. Nic już nie stoi na przeszkodzie szczęściu Mani i Zygmunta.