TWÓRCY FILMOWI

Dymsza Adolf

Dymsza Adolf
IMIĘ I NAZWISKO:
Adolf Dymsza
PRAWDZIWE IMIĘ I NAZWISKO:
Adolf Bagiński
ZAWÓD:
aktor
MAŁŻONEK/MAŁŻONKA:
Zofia Olechnowicz
DATA I MIEJSCE URODZIN:
7 kwietnia 1900 roku, Warszawa
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
20 sierpnia 1975 roku, Góra Kalwaria
MIEJSCE SPOCZYNKU:
Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera 15B-6-12)
ADRES ZAMIESZKANIA:
Warszawa, ul. Turystyczna 4/2 (1935)

Adolf Dymsza uczęszczał do II Gimnazjum, a następnie do Szkoły Handlowej Waweberga w Warszawie. W latach 1918–1920 grał w teatrach w Warszawie, Grodnie i Mińsku Litewskim. Po powrocie do Warszawy wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. Po demobilizacji występował w warszawskich teatrzykach; pozbawiony stałego angażu, grywał epizody w filmach i uczył tańca towarzyskiego. W latach 1925–1931 występował z powodzeniem w kabarecie Qui pro Quo.

Do wybuchu wojny, już jako czołowy aktor rewiowy, był aktorem najważniejszych teatrzyków stołecznych, m.in. Banda, Rex, Cyganeria, Małe Qui Pro Quo.

Podczas okupacji występował w jawnych teatrach warszawskich (m.in. Teatry: Komedia, Nowości, Niebieski Motyl, Jar). Jego aktywność w tych teatrzykach została po wyzwoleniu ukarana przez władze ZASP zakazem występów do końca 1945 roku oraz pięcioletnim zakazem grania w Warszawie. W latach 1946–1948 był aktorem łódzkiego Teatru Syrena, a potem do 1951 tamtejszego Teatru Powszechnego. W 1951 powrócił do Warszawy i do przejścia na emeryturę (1973) był aktorem Teatru Syrena.

Pod koniec życia Dymsza mieszkał w Domu Opieki Społecznej w Górze Kalwarii.

Początki jego kariery filmowej nie są znane; podobno od początku lat 20. grywał epizodyczne rólki w filmach. Przełomem w karierze filmowej aktora okazało się wprowadzenie filmu dźwiękowego, który pozwolił mu w pełni wykorzystać nieprzeciętny talent komiczny. Stworzył wspaniałe kreacje przede wszystkim w filmach Michała Waszyńskiego i Mieczysława Krawicza. W czasie swojej kariery filmowej stworzył dwa udane duety komiczne – z Eugeniuszem Bodo i Kazimierzem Krukowskim, występując jednocześnie u boku najpiękniejszych amantek ekranu.
Powojenna działalność w kinematografii zwiększyła jeszcze popularność aktora, który stał się z czasem narodową instytucją.

Ojciec aktorki Anity Dymszówny.

J. Maśnicki, K. Stepan Pleograf. 1996