Janko Muzykant

Janko Muzykant
ROK PRODUKCJI:
1930 rok
PREMIERA:
18 listopada 1930 roku
GATUNEK:
melodramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
tak
RESTAURACJA CYFROWA:
2021 rok
REŻYSERIA:
Ryszard Ordyński
ASYSTENT REŻYSERA:
Włodzimierz Ordyński
REŻYSERIA ZDJĘĆ DŹWIĘKOWYCH:
Paweł Mertens
SCENARIUSZ:
Ferdynand Goetel
PIERWOWZÓR:
nowela Henryka Sienkiewicza „Janko Muzykant”
OPRACOWANIE LITERACKIE:
Ferdynand Goetel
UDŹWIĘKOWIENIE:
Organon, Berlin-Baryż
OPERATOR:
Zbigniew Gniazdowski
SCENOGRAFIA:
Jacek Weinreich
MUZYKA:
Grzegorz Fitelberg, Leon Schiller
SŁOWA PIOSENEK:
Konrad Tom
CHARAKTERYZACJA:
Konrad Narkiewicz
FOTOSY:
Ars
WYTWÓRNIA:
Blok-Muzafilm
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Mieczysław Krawicz
KIEROWNIK ARTYSTYCZNY:
Julian Żórawski
KIEROWNIK ZDJĘĆ:
Stanisław Szebego
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
Belgia, Czechosłowacja (Janko Muzikant), Dania, Egipt, Estonia, Hiszpania, Jugosławia, Łotwa, Palestyna, Rumunia, Syria, USA (Janko the Musician)

Janek Wrzos, niezwykle muzykalny chłopiec z biednej wsi, ląduje w domu poprawczym za rzekomą kradzież skrzypiec. Po latach, już jako dorosły chłopak ucieka z poprawczaka i zaczyna życie od nowa. Z początku jest bardzo ciężko, lecz po jakimś czasie robi karierę jako skrzypek i zakochuje się z wzajemnością w śpiewaczce Ewie. Zazdrosny konkurent, dziedzic Ludwik Zaruba, aby pozbyć się rywala, wyciąga na jaw jego niechlubną przeszłość. 

Znana nowela Henryka Sienkiewicza Janko Muzykant posłużyła jedynie za punkt wyjścia dla fabuły: główny bohater nie umiera jako dziecko, a film przedstawia jego dalsze losy. Film wzorował się nieco na hollywoodzkich produkcjach i był zapowiedzią „lżejszych” obrazów obyczajowych kończących się happy endem, zgodnie z regułami gatunku.

 

Upamiętnienie

  • Janko Muzykant jest jednym z pierwszych 70 filmów, które jesienią 2025 roku trafiły na Listę Polskiego Dziedzictwa Filmowego.

Artykuły powiązane