FILM

12 krzeseł

12 krzeseł
TYTUŁ ALTERNATYWNY:
Dwanaście krzeseł
ROK PRODUKCJI:
1933 rok
PREMIERA:
5 października 1933 roku (Polska), 19 października 1933 roku w Pradze w kinie Feniks (Czechosłowacja)
GATUNEK:
komedia
RODZAJ:
pełnometrażowy
REŻYSERIA:
Michał Waszyński, Martin (Mac) Frič
ASYSTENT REŻYSERA:
Artur Schinagel; pomoc reżyserska: R. Zielski, T. Fiałka, S. Kamiński, Arnold Waszyński
SCENARIUSZ:
Karel Lamač
PIERWOWZÓR:
powieść Ilii Ilfa i Jewgienija Pietrowa „Dwanaście krzeseł”
UDŹWIĘKOWIENIE:
Tobis-Klangfilm
OPERATOR:
Antoni Wawrzyniak
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris
MUZYKA:
Władysław Dan
SŁOWA PIOSENEK:
Marian Hemar (polskie), J. Mottla (czeskie)
CHARAKTERYZACJA:
Konrad Narkiewicz
JĘZYK:
polski, czeski
FOTOSY:
Stephot, Warszawa, ul. Marszałkowska 73
PLENERY:
Warszawa (Galeria Luxenburga przy ul. Senatorskiej 29, Pałac Królikarnia przy ul. Puławskiej 113a, Stare Miasto), pod Łowiczem (tzw. Arkadia)
ATELIER:
Falanga
LABORATORIUM:
Falanga
WYTWÓRNIA:
Rex-Film, Terrafilm
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Józef Rosen
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
Czechosłowacja (Dvanact Křesel), USA (Twelve Chairs), ZSSR Francja, Austria,

Fryzjer praski, Ferdynand Šuplátko, otrzymuje z Warszawy wiadomość o śmierci ciotki i spadku, jaki przypadł mu w udziale. Ucieszony jedzie do Warszawy, ale na miejscu okazuje się, że spadkiem jest jedynie dwanaście krzeseł, które rozczarowany Ferdynand oddaje do komisu.

W nocy znajduje za portretem ciotki list, w którym zawiadamia go ona, że w jednym z krzeseł ukrytych jest 100 tysięcy dolarów. Ferdynand dowiaduje się nazajutrz, że krzesła już zostały sprzedane kilku klientom i wraz z nimi rozjechały się po Polsce.

Nawiązuje spółkę z Kamilem Klepką, właścicielem komisu, i razem ruszają w pościg za krzesłami. Podczas szalonego pościgu zdobywają jedenaście krzeseł. Ostatnie, dwunaste krzesło trafiło do sierocińca. Zjawiają się tam w momencie, kiedy protektorka sierocińca opowiada dzieciom o cudownym znalezieniu krzesła, w którym ukryto 100 tysięcy przeznaczonych dla sierocińca.