Iwonka (1925)

Iwonka (1925)
ROK PRODUKCJI:
1925 rok
PREMIERA:
4 listopada 1925 roku
GATUNEK:
melodramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
kilka fragmentów
REŻYSERIA:
Emil Chaberski
ASYSTENT REŻYSERA:
Stanisław Szebego
SCENARIUSZ:
Edward Puchalski
PIERWOWZÓR:
powieść Juliusza Germana „Iwonka”
UDŹWIĘKOWIENIE:
niemy
OPERATOR:
Zbigniew Gniazdowski
SCENOGRAFIA:
Józef Galewski
WYTWÓRNIA:
Film Polski
PRODUCENT:
Aleksander Hertz
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
Holandia, Rumunia (Ivonka)

Po śmierci żony poeta Ludwik Poraj musi zająć się wychowaniem ukochanej córeczki, małej Iwonki. Po latach wyrosła na piękną pannę. Wkrótce jej ojciec, zamieszany w romans, ginie w pojedynku. Opiekę nad niepełnoletnią dziewczynką przejmuje przyjaciel Ludwika, szwedzki dyplomata Olinstierna.

Bez jego wiedzy Iwonka zaczyna pracę guwernantki we dworze Wyszomirskiego na Kresach, aby samodzielnie spłacić długi ojca. Zakochuje się w niej Bohdan, syn właściciela. Iwonka darzy jednak uczuciem Jerzego, porucznika ułanów, który wraz ze swym oddziałem ochrania okoliczne dwory przed bandytami.

W czasie jednego z napadów Iwonka dosiada konia i jedzie po pomoc. Wpada w ręce demonicznego Gabriela, szefa tajemniczej mafii. Na szczęście udaje się jej zbiec. Po wielu przygodach zostaje odnaleziona przez Bohdana. Wraca do dworu, który w tym czasie został spalony przez bandytów.

Iwonka i Jerzy wyznają sobie miłość. Zjawia się Olinstierna i skłania dziewczynę do podjęcia nauki w Warszawie. Proponuje jej też małżeństwo, ale Iwonka odmawia. Olinstierna wyjeżdża do Szwecji. Iwonka na wieść o krwawych walkach na Kresach, dociera do pułku Jerzego. Ksiądz udziela im ślubu.