Winkler Mieczysław
Mieczysław Winkler
Mieczysław Romanowski
aktor i reżyser teatralny i filmowy, dyrektor teatrów
1. Maria Hryniewicz (1926-1946) 2. Ludmiła Danjell
Antoni, Marianna Romanowscy
30 lipca 1891 roku, Naborowo
19 listopada 1971 roku, Częstochowa
Kształcił się w Warszawie, gdzie zdał maturę (1909) i uczęszczał do Szkoły Aplikacyjnej. Na scenie debiutował w warszawskim Teatrze Małym, gdzie grał w latach 1910–1912. Następnie występował w teatrach prowincjonalnych, by na okres 1915–1917 powrócić do stolicy (Teatr Polski, Teatr Na Czasie, Teatr Ludowy). Kolejne lata spędził w Lublinie (1917, 1919), jako kierownik objazdowego kabaretu Czarny Kot m.in. w Radomiu (1918, pod nazwiskiem Winkler), w Płocku (1918–1919, również jako kierownik zespołu), w objazdowych zespołach wojskowych m.in. w Gdańsku (1920–1921) oraz w Sosnowcu (1921–1922). W okresie 1922–1923 występował w Krakowie (Teatr Miejski, Teatr Bagatela, a w latach 1923–1926 – ponownie w stolicy (Teatr Stańczyk, Teatr Letni, Teatr im. Aleksandra Fredry, Teatr Wodewil). Przez kolejne lata pracował we Lwowie (Teatr Miejski, 1926–1927), Lublinie (Teatr Miejski, 1927–1928), ponownie w Warszawie (Teatr Nowości 1928 i 1931, Teatr Bagatela 1931) oraz Płocku (1929–1930, pełniąc również funkcję dyrektora administracyjnego). W sezonie 1931/1932 grał w Teatrze Objazdowym Samorządów Województwa Białostockiego, a w okresie 1933–1936 kierował Teatrem Popularnym w Łodzi. Następnie powrócił do stolicy, gdzie był kierownikiem artystycznym w Teatrze Rozmaitości (1936–1938) oraz występował na scenach: Cyrulika Warszawskiego, Teatru Letniego oraz Teatru 8.15.
Po wybuchu II wojny światowej pracował jako kelner oraz kasjer, dorywczo grając w jawnym Teatrze Nowości. Brał udział w powstaniu warszawskim. Po zakończeniu walk został mianowany pełnomocnikiem rządu do spraw kultury na Kielecczyźnie, gdzie w latach 1945–1946 kierował Teatrem Województwa Kieleckiego. Następnie powrócił do Warszawy, gdzie występował w latach 1946–1954 (Teatr Studio MO, Miejskie Teatry Dramatyczne, Teatr Nowy). W kolejnych latach pracował w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Bydgoszczy (1954−1955), Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1955–1957, jako dyrektor i kierownik artystyczny), by ostatecznie osiąść w Częstochowie, gdzie do końca życia grał i reżyserował w tamtejszym Teatrze im. Adama Mickiewicza. Wystąpił również w sześciu audycjach Teatru Polskiego Radia (1950–1955).
Był aktywnym działaczem PZPR.
Kierując teatrem w Kaliszu poznał aktorkę Elżbietę Kowalewską, z którą pozostawał w wieloletnim związku partnerskim.