Profesor Wilczur
1938 rok
18 października 1938 roku
dramat
pełnometrażowy
Michał Waszyński
Konrad Wolski
Anatol Stern
powieść Tadeusza Dołęgi-Mostowicza „Profesor Wilczur”
Zbigniew Gniazdowski (plenery), Albert Wywerka (atelier)
Jacek Rotmil
Feliks Rybicki
Józef Bartczak
Jan Dobracki
Falanga
Warszawskie Towarzystwo Filmowe
Andrzej Łomakowski
Aleksander Suchcicki
Super-Film, Bezet-Film (Małopolska, Śląsk)
USA
Po tragicznych przejściach, wywołanych utratą pamięci, profesor Wilczur wraca do swej dawnej pracy w klinice.
Jednak ten powrót człowieka, wykreślonego już z listy żyjących, nie wszystkim dogadza. Intrygi jego dotychczasowego zastępcy, doktora Dobranieckiego, doprowadzają Wilczura do takiego rozgoryczenia iż decyduje się on, tym razem już świadomie, opuścić stolicę i zamieszkać z powrotem na głuchej prowincji.
W tym czasie udaje się tam córka profesora Wilczura, Marysia, zmuszona do tego natarczywą adoracją słynnego tenora, o którego do szaleństwa zazdrosny jest jej mąż. Mąż śpieszy za nią i chce odebrać jej dziecko. Marysia, doprowadzona do rozpaczy, decyduje się skorzystać z pomocy śpiewaka, gdy ten, śpiesząc do niej, pada ofiarą wypadku samochodowego. Wilczur ratuje go, przeprowadzając cudotwórczą operację, ale kosztem własnego zdrowia.
Nad ciężko chorym ojcem czuwa zrozpaczona Marysia, gdy niespodziewanie przybywa żona doktora Dobranieckiego, błagając o ratowanie jej męża, chorego na raka. Marysia kategorycznie odmawia pomocy, ale Wilczur wymyka się do swego chorego wroga i nadludzkim wysiłkiem przeprowadza operację, którą jednak przypłaca życiem.


