Dzieci

Film przedstawia postać żołnierza, który co tydzień wysyła list do matki pozostałej w Kowlu, relacjonując jej bieżące wydarzenia. Jest to jedyny film, w którym Waszyński wspomina o swoim rodzinnym mieście. 

W tym filmie został udokumentowany przemarsz wojsk Andersa na Bliski Wschód.

Zofia Terné (w roli samej siebie)

Samuel Blumenfeld, biograf Michała Waszyńskiego, określił ten film, jako testament Waszyńskiego: „Ostatnie słowa pożegnania wysłał rodzinie człowiek, który nigdy nie miał powrócić do Polski. Tylko w tym filmie reżyser wspomniał o swoim rodzinnym mieście, nie zrobił tego w żadnym innym filmie ani w żadnej dyskusji”. Waszyński pożegnał się tym filmem ze wszystkimi krewnymi, a także przeszłością. Poprzez bohatera filmu Dzieci, niejako per procura, powrócił do żydowskiej przeszłości.