Ziembiński Zbigniew
Zbigniew Ziembiński
Zbigniew Marian Ferdynand Ziembiński
aktor, reżyser, pedagog
Maria Próżyńska
Marian Ziembiński, Leonia z Cyfrowiczów
17 marca 1908 roku, Wieliczka
18 października 1978 roku, Rio de Janeiro (Brazylia)
Po ukończeniu gimnazjum w Wieliczce studiował literaturę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Prosto z uniwersytetu trafił od razu na scenę. W latach 1927–1929 występował na deskach krakowskiego Teatru im. Słowackiego. Następnie grał i reżyserował w teatrach Miejskich w Wilnie. W 1929 roku zdał przed Komisją ZASP-u egzamin reżyserski uzyskując prawa zawodowe jako najmłodszy reżyser w Polsce. W latach 30. grał i reżyserował w teatrach Warszawy. Grywał epizody w filmach, próbował też bez powodzenia reżyserii filmowej.
Od 1936 roku prowadził zajęcia z techniki aktorskiej na Wydziale Reżyserskim PIST-u w Warszawie, współpracował z Polskim Radiem. Od 1933 roku członek Zarządu Głównego ZASP. We wrześniu 1939 roku znalazł się w Rumunii, gdzie wraz z Ireną Eichlerówną i innymi aktorami zorganizował w Bukareszcie Zespół Artystów Teatrów Warszawskich. Zespół ten występował w Paryżu, a także objeżdżał z programem skupiska polonijne we Francji.
Po kapitulacji Francji Ziembiński wyjechał do Brazylii, gdzie początkowo występował w przedstawieniach polskich, a od 1941 roku rozpoczął pracę jako reżyser i aktor teatrów brazylijskich. Był aktorem i reżyserem w różnych zespołach, głównie w Rio de Janeiro. W sezonie 1963/1964 odwiedził Polskę; reżyserował w Starym Teatrze w Krakowie i w teatrze Współczesnym w Warszawie. Po powrocie do Rio de Janeiro pracował głównie w telewizji. W Brazylii obchodził jubileusze.
Był wychowawcą nowych pokoleń aktorów, reżyserów i scenografów brazylijskich, uprawiał malarstwo i rysunek. W teatrze polskim zapisał się sukcesami lat 30., potem zyskał sławę jako „ojciec teatru brazylijskiego”.