Aniuta jest córką rosyjskiego generała Pankratowa. Jego przełożeni mają mu za złe, że niegdyś ożenił się z Polką. Aby zyskać ich uznanie, chce wydać córkę za rosyjskiego oficera, hrabiego Bobrowa.
Aniuta będąc świadkiem ulicznej obławy, ratuje polską rewolucjonistkę, Bolesława. Zakochują się w sobie, jednak Bolesław nie wie, kim ona jest. Aniuta zaczyna interesować się swoimi polskimi korzeniami i coraz bardziej czuje się Polką. Zrywa zaręczyny z Bobrowem.
Próbując odnaleźć swą polską rodzinę dowiaduje się, że Bolesław jest jej krewnym. Ratuje go podczas rewizji u niego w domu. Bolesław zostaje wyznaczony do wykonania zamachu na generała Pankratowa i strzela do niego. Generał zostaje ciężko ranny, a Bolesław aresztowany i skazany na śmierć. Aniucie udaje się sfałszować dokumenty ułaskawiające Bolesława. Zabiera go z więzienia i wywozi za granicę.
Kazimierz Junosza-Stępowski (generał Pankratow)
Nora Ney (Aniuta, córka generała Pankratowa)
Stanisław Grolicki (generał gubernator)
Aleksander Żabczyński (adiutant gubernatora)
Jerzy Leszczyński (hrabia Andrzej Aleksandrowicz Bobrow, narzeczony Aniuty)
Franciszek Brodniewicz (rewolucjonista Bolesław Ratomski)
Mieczysław Cybulski (porucznik Aleksy Woronow, kuzyn Aniuty)
Maria Bogda (ranna rewolucjonistka)
Zofia Lindorfówna (rewolucjonistka)
Zbigniew Ziembiński (rewolucjonista)
Stanisław Daniłowicz (2 role: konfident policji / rewolucjonista Śmigo)
Stanisława Perzanowska (właścicielka mieszkania)
Helena Buczyńska (ciotka Aniuty)
Wanda Jarszewska (żona oberpolicmajstra)
Monika Carlo (towarzyszka oficera w restauracji)
Alina Żeliska
Stefania Górska (tancerka w restauracji)
Zofia Kajzerówna (dziewczyna w restauracji)
Zofia Terné (pieśniarka w restauracji)
Bronisław Oranowski (oficer w restauracji)
Jan Bonecki (oberpolicmajster, chrzestny Aniuty)
Zygmunt Chmielewski (komendant Cytadeli)
Aleksander Wasiel
Henryk Rzętkowski (kozak gubernatora)
Jerzy Roland
Ryszard Kierczyński (rewolucjonista na zebraniu)
Leopold Morozowicz
Kazimierz Kijowski
Tadeusz Fijewski (skazany rewolucjonista)
Mieczysław Bil-Bilażewski (oficer na przyjęciu)
Kazimierz Jenoval
Józef Chmieliński
Józefa Relidzyńska (Ratomska, matka Bolesława)
Henryk Małkowski (wynajmujący mieszkanie rewolucjonistce)
Feliks Żukowski (rewolucjonista na zebraniu)
Leonard Zajączkowski (rewolucjonista na zebraniu)
Stanisław Dobrzyniec (skrzypek na przyjęciu)
Izabella Kalitowicz (matka skazanego rewolucjonisty)
Jeszcze większe wątpliwości towarzyszyły filmowi Mieczysława Znamierowskiego Córka generała Pankratowa z 1934 roku. W jednej z przedwojennych recenzji można znaleźć wzmiankę o scenie w leśniczówce. W filmie jednak takiej sceny nie ma. W pierwszej chwili mogłoby się wydawać, że zachowana kopia jest niekompletna i wspomnianej sceny po prostu brakuje. Jednak dokładne badania taśm wykazały, że prawda jest o wiele ciekawsza.
Do naszych czasów zachowały się dwie przedwojenne kopie tego filmu na łatwopalnej taśmie nitro. Podczas porównywania zawartości taśm okazało się, że scena spotkania w parku dość znacznie różni się w obu kopiach. Kiedy w jednej pojawia się ujęcie, którego w drugiej w tym miejscu nie ma, mogłoby się wydawać, że należy je uzupełnić, ponieważ zwyczajnie go brakuje. Problem w tym, że ani w jednej, ani w drugiej kopii nie ma w tych miejscach żadnych ubytków lub sklejek, które sygnalizowałyby jakieś zniszczenia – w obu taśma jest cała, a mimo to występują różnice w obrazie.
Oznacza to, że mamy do czynienia z dwiema różnymi wersjami filmu. I rzeczywiście, Córka generała Pankratowa na skutek ingerencji cenzury istniała w dwóch wersjach. W jednej generał został postrzelony przez rewolucjonistów w swoim mieszkaniu, natomiast w drugiej, dotychczas nieznanej, miała miejsce strzelanina we wspomnianej leśniczówce. Jakimś cudem do naszych czasów zachowały się obie wersje. I tu rodzi się kolejny dylemat: którą z nich należy uznać za podstawę rekonstrukcji. Czy wersję pierwotną, która zapewne była bliższa zamysłowi reżysera, czy tę późniejszą, która weszła na ekrany i której dotyczą wszystkie przedwojenne recenzje.
Michał Pieńkowski, pleograf.pl
W 2018 roku FINA wykonała restaurację kopii filmu według scenariusza zaakcentowanego przez cenzurę w USA, który został odnaleziony w Stanach. W polskich kinach ta wersja najprawdopodobniej nie była wyświetlana.
plenery
