FILM

Róża

Róża
ROK PRODUKCJI:
1936 rok
PREMIERA:
12 kwietnia 1936 roku
GATUNEK:
dramat historyczny
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
tak
REŻYSERIA:
Józef Lejtes
ASYSTENT REŻYSERA:
W. Domański
SCENARIUSZ:
Anatol Stern, Józef Lejtes
PIERWOWZÓR:
powieść Stefana Żeromskiego „Róża”
OPERATOR:
Seweryn Steinwurzel
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris, Jacek Rotmil
MUZYKA:
Marian Neuteich, Roman Palester
OPERATOR DŹWIĘKU:
Stanisław Rochowicz
CHARAKTERYZACJA:
Konrad Narkiewicz
KOSTIUMY:
Władysław Daszewski
FOTOSY:
Leonard Zajączkowski, Stephot
ATELIER:
Falanga
WYTWÓRNIA:
Libkow-Film
PRODUCENT:
Marek Libkow
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Mieczysław Znamierowski
KIEROWNIK ZDJĘĆ:
Mieczysław Znamierowski
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
USA (Krwawa róża)

Toczy się walka z caratem, dojrzewa świadomość narodowa i społeczna. Wśród robotników ścierają się różne koncepcje walki – jedni występują tylko o polepszenie warunków pracy i życia, inni nawołują do zgody i wspólnej walki o niepodległość Polski.

Jan Czarowic jest członkiem partii rewolucyjnej, jego brat Benedykt zajęty jest natomiast miłością do pięknej i niefrasobliwej Krystyny. I Jan ją kocha, lecz ona go odrzuca.

W czasie wiecu robotniczego Jan zostaje ranny. Wraz z towarzyszami – Danem, Marią, Osetem i Anzelmem – znajdują chwilowe schronienie w wiejskiej chacie. Dalej walczą. Dokonują zamachu na rosyjskiego generała. Anzelm zostaje aresztowany. W więzieniu, po spotkaniu ze swym małym synkiem, nie chcąc skazywać ją na nędzę i poniewierkę, wydaje swych towarzyszy.

Jan, Dan, Oset i Maria zostają aresztowani i poddani torturom. Na skutek tortur Oset umiera. Krystyna, w której zachodzi niespotykany zwrot, organizuje ucieczkę z więzienia Jana i Dana. Docierają oni do rodzinnej wsi Jana, gdzie Krystyna założyła szkółkę i ochronkę dla dzieci więźniów politycznych.

Krystyna wyznaje Janowi swą miłość, prosi go o przebaczenie i przyrzeka, że będzie na niego czekać.