Węgrzyn Mieczysław
Mieczysław Węgrzyn
Mieczysław Węgrzyn
aktor, autor tekstów piosenek
Józef Węgrzyn, Maria z Kurkiewiczów
28 września 1909 roku, Kraków
27 maja 1942 roku, Oświęcim (KL Auschwitz)
Mieczysław Węgrzyn do 1922 roku uczył się prywatnie, kiedy to wstąpił do klasy III gimnazjum im. Staszica. Klasę VI znów przerabiał w domu, ale zdał do klasy VII do gimnazjum im. Zamoyskiego. Niestety, musiał klasów VII powtórzyć. Maturę zdał ekstremistycznie w Krakowie.
Na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego został immatrykulowany 7 listopada 1929 roku. W „Świadectwie wystąpienia nr 872” czytamy, że „uczęszczał… do Uniwersytetu od trymestru jesiennego roku akademickiego 1929 do końca trymestru wiosennego tegoż roku, to jest w przeciągu trzech trymestrów. […] Egzaminów nie składał”. Po zakończeniu studiów zaczął przygotowywać się do zawodu aktorskiego pod kierunkiem Józefa Śliwickiego. W 1931 roku zdał egzamin eksternistyczny ZASP.
W latach 1931–1933 występował w Teatrze Miejskim w Łodzi, w latach 1933–1935 w Teatrze Miejskim w Wilnie, a w latach 1935–1938 w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie. W latach 1938–1941 występował na deskach Teatrów Miejskich we Lwowie (przekształconych w 1939 roku w Państwowy Polski Teatr Dramatyczny).
Podobny do ojca, szybko zaczął grywać czołowe role i w ciągu swej krótkiej działalności artystycznej zyskał znaczną popularność.
Po zajęciu Lwowa przez Związek Radziecki we wrześniu 1939 roku nie przerwał pracy. Jesienią 1941 roku, po wkroczeniu do Lwowa wojsk niemieckich, wrócił do Krakowa.
Został zatrzymany 16 kwietnia 1942 roku w Kawiarni Plastyków, do której wtargnęło Gestapo i aresztowało wszystkich obecnych – w odwecie za zamach na wyższego oficera SS na lotnisku w Czyżynach. Mieczysław Węgrzyn trafił najpierw do więzienia Montelupich, a następnie 25 kwietnia 1942 roku został wywieziony do obozu koncentracyjnego KL Auschwitz i osadzony tam jako więzień polityczny. Został rozstrzelany w obozie 27 maja 1942 roku.
Mieczysław Węgrzyn zadebiutował na dużym ekranie jako ośmiolatek w filmie Kobieta (1917). W roku 1937 wystąpił w filmie Płomienne serca (jako Witold Marewicz), do którego również stworzył teksty piosenek (Człek chociaż młody i Pan Wojciech ciągle woła).
Jego śmierć bardzo wpłynęła na kondycję psychiczną jego ojca, Józefa Węgrzyna. Aktor po stracie syna zapadł na poważne zaburzenia psychiczne, które rozwinęły się w schizofrenię i zakończyły śmiercią w szpitalu psychiatrycznym.
bibliografia
- teczka z Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego
artykuły powiązane
