Jakubińska Wanda
Wanda Jakubińska
aktorka
Maksymilian Szacki
Edmund Jakubiński, Zofia z Brusendorffów
6 lipca 1903 roku (Dział Dokumentacji Teatralnej ZASP podaje datę: 15 lipca 1903 roku) , Radom
31 maja 1987 Berlin roku, Zachodni
1. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 lipca 1955) 2. Medal 10-lecia Polski Ludowej (28 lutego 1955) 3.Honorowa Odznaka Miasta Łodzi (1963)
Wanda Jakubińska w Warszawie ukończyła Prywatne Gimnazjum Żeńskie Krystyny Malczewskiej (1921) i studia na Oddziale Dramatycznym przy Konserwatorium Muzycznym (1924). W latach 1924–1931 występowała na deskach Teatru Miejskiego w Łodzi, w sezonie 1925/26 także w Teatrze „Perskie Oko” w Warszawie. W latach 1931–1937 grała na scenach Teatru Wielkiego i Teatru Rozmaitości we Lwowie, gdzie współpracowała również z rozgłośnią Polskiego Radia. W latach 1937–1939 była w zespole Teatru Letniego w Warszawie.
Podczas okupacji niemieckiej występowała w kawiarni „Sztuka” w Warszawie, później pracowała jako kelnerka, ekspedientka, modystka, otrzymywała też pomoc materialną z funduszy Tajnej Rady Teatralnej.
Po wojnie grała na scenach łódzkich: Teatru Kameralnego Domu Żołnierza (1945–1948), Teatru Osa (1948–1950) oraz Teatru Nowego (1950–1970), z którym związała się do przejścia na emeryturę 31 grudnia 1970.
Grała w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia. Wystąpiła również w spektaklach Teatru Telewizji: Przy trakcie Antoniego Czechowa w reż. Jerzego Antczaka (1959), Pan Puntilla i jego sługa Matti Bertolta Brechta w reż. Tadeusza Minca (1964) i Rewizor Mikołaja Gogola w reż. Witolda Zatorskiego (1969).