FILM

10% dla mnie

10% dla mnie
ROK PRODUKCJI:
1932 rok
PREMIERA:
7 stycznia 1933 roku w warszawskim kinie Casino
GATUNEK:
komedia
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
tak
REŻYSERIA:
Juliusz Gardan
ASYSTENT REŻYSERA:
Henryk Korewicki
SCENARIUSZ:
Bolesław Land
DIALOGI:
Jerzy Nel
OPERATOR:
Seweryn Steinwurzel
ASYSTENT OPERATORA:
Feliks Matuszelański
MONTAŻ:
Stanisław Wohl
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris
MUZYKA:
Adam Rapacki
SŁOWA PIOSENEK:
Jerzy Nel
DYRYGENT:
Adam Rapacki
CHOREOGRAFIA:
Jan Woycieszko
CHARAKTERYZACJA:
Rudolf Ohlschmidt
FOTOSY:
Frederic Raphael
PLENERY:
Warszawa (przy pomniku M. Kopernika)
ATELIER:
Falanga
WYTWÓRNIA:
Leo-Film
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Maria Hirszbein
KIEROWNIK ARTYSTYCZNY:
Kazimierz Krukowski
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
Czechosłowacja, Jugosławia, Palestyna, USA (Mój wujaszek z Ameryki)

Budy, małe prowincjonalne miasteczko. Zosia, córka Grzybków, kocha się z wzajemnością w Janku, pomocniku notariusza. Matka Zosi nie zgadza się na ich małżeństwo. Twierdzi, że pochodzi z rycerskiej rodziny i tylko brak pieniędzy uniemożliwia jej życie na wysokim poziomie. Winą za to obarcza Walerego, swojego męża-pantoflarza.

Pewnego dnia Grzybkowie dowiadują się, że ciotka Walerego zostawiła mu spadek w wysokości 50.000 dolarów. Cała rodzina wyjeżdża do Warszawy. Zatrzymują się w ekskluzywnym hotelu Palace. Poznają tam Lopka, który chwali się swoimi znajomościami i oferuje pomoc w nawiązywaniu kontaktów w najwytworniejszych kręgach towarzyskich. W rzeczywistości jest „niebieskim ptakiem”, mieszka w pensjonacie u pani Patyk i podobnie jak większość lokatorów nie płaci komornego. Lopek oprowadza Grzybków po sklepach, zapewniając sobie u sprzedawców 10% od każdej transakcji. Kiedy w salonie mody Grzybkowa zajmuje się przymierzaniem sukien, Walery wymyka się na miasto. Przypadkowo poznaje cwaniaka, który twierdzi, że jest skoligacony z jego rodziną. W knajpie przy wódce cwaniak namawia Walerego, by kupił pomnik Kopernika dla rodzinnego miasteczka. Za 500 zł dobijają targu.

Tymczasem do hotelu Palace przyjeżdża Janek. Chce zobaczyć się z Zosią, ale Grzybkowa każe wyrzucić go za drzwi. Janek spotyka Lopka, jak się okazuje, kolegę z wojska. Zwierza mu się ze swojej nieszczęśliwej miłości. Lopek obiecuje pomoc. Nie wie, że sprawa dotyczy Zosi, o względy której sam zabiega.
Grzybkowie zapraszają Lopka i jego znajomych na dancing. Pani Patyk, Zdziś i Dziunia przedstawiają się jako członkowie arystokratycznych rodzin. „Baron” Zdziś stara się uwieść Grzybkową. Lopek jest przekonany, że Zosia darzy go uczuciem. Umawia się z nią następnego dnia w kawiarni. Tam czeka na niego Janek. Widząc Zosię, nie posiada się ze szczęścia. Mimo uczuciowego rozczarowania, Lopek postanawia pomóc zakochanym. Za swój sprytny plan żąda jedynie 10%.

Grzybkową odwiedza w hotelu „baron” Zdziś. W imieniu „baronowej Rossignol” zaprasza na raut z okazji przyjazdu do Warszawy księcia Manoli. Grzybkowa nie jest obojętna na jego amory. Świadkiem ich pocałunku jest Lopek. Przy pomocy teatralnych rekwizytów Lopek aranżuje w pensjonacie pani Patyk arystokratyczny apartament. Grzybkowie witają się z gośćmi, którzy przebrani  w stroje z epoki, udają postaci z wyższych sfer. Księciem Manoli okazuje się być Janek. Grzybkowa demaskuje go. Lopek wyjaśnia jej, że cała sytuacja jest mistyfikacją. Przypomina też o upojnym randez-vous z „baronem”. Grzybkowa zgadza się na ślub Zosi i Janka. Zakochani dziękują Lopkowi za pomoc.