Wesołowski Tadeusz
Tadeusz Wesołowski
Tadeusz Naglicki
aktor, reżyser
5 lipca 1900 roku, Tarnów
3 stycznia 1982 roku, Kraków
cmentarz Salwatorski w Krakowie (sektor SC3-B-4)
Tadeusz Wesołowski ukończył seminarium nauczycielskie oraz Szkołę Dramatyczną Kazimierza Gabryelskiego w Krakowie.
Na scenie debiutował ok. 1919 roku, najpierw w teatrze YMCA, a następnie grał w teatrze Bagatela (1919–1925). Ponadto występował w Teatrze Polskim w Katowicach (1922–1923). Kolejne lata 1925–1939 spędził w Warszawie, gdzie grał w teatrach: Polskim, Małym, Narodowym, Nowym i Letnim oraz w teatrze Ćwiklińskiej i Fertnera (sezon 1926/1927).
Uprawiał także tenis, występując w latach 1916–1925 w barwach Cracovii.
Podczas II wojny światowej pozostał w stolicy, występując w teatrach jawnych (Bohema, Figaro, Kometa, Teatr miasta Warszawy, Nowy Miraż).
Po wojnie powrócił do Krakowa, gdzie grał i reżyserował w Teatrze im. Juliusza Słowackiego (1945–1946), teatrze Kameralnym TUR (1946–1947), Miejskich Teatrach Dramatycznych (1947–1954) oraz od 1954 roku do 1971 roku – w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej. Na deskach tego ostatniego obchodził jubileusze 40-lecia (1959) i 45-lecia (1964) pracy artystycznej.
W 1957 roku został uhonorowany Nagrodą Artystyczną Miasta Krakowa, a w 1965 roku otrzymał tytuł Członka Zasłużonego SPATiF-ZASP. Od 1957 roku był członkiem Rady Seniorów KS Cracovia.
Wystąpił również w dwóch spektaklach Teatru Telewizji (1963–1966) oraz siedmiu audycjach Teatru Polskiego Radia (1951–1971).