TWÓRCY FILMOWI

Wars Henryk

Wars Henryk
IMIĘ I NAZWISKO:
Henryk Wars
PRAWDZIWE IMIĘ I NAZWISKO:
Warszawski (Warszowski) Henryk
ZAWÓD:
kompozytor muzyki rozrywkowej, aranżer, pionier jazzu w Polsce, pianista oraz dyrygent
MAŁŻONEK/MAŁŻONKA:
Elżbieta
DATA I MIEJSCE URODZIN:
29 grudnia 1902 roku, Warszawa
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
1 września 1977 roku, Los Angeles (USA)
MIEJSCE SPOCZYNKU:
Cmentarz Hillside Memorial Park w Culver City, Kalifornia, Stany Zjednoczone
ADRES ZAMIESZKANIA:
ul. Waliców 14, Warszawa

Henryk Wars między ósmym a dwunastym rokiem życia mieszkał z rodzicami we Francji, gdzie uczył się w szkole Art Nouveau. Po powrocie do Polski uczęszczał do Gimnazjum Ziemi Mazowieckiej, następnie rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Za namową Emila Młynarskiego przeniósł się do Konserwatorium Warszawskiego, które ukończył w klasie Romana Statkowskiego. Będąc studentem grał na fortepianie w kabaretach, m.in. w Nowym Perskim Oku, dyrygował też orkiestrą w Morskim Oku.

Pracował w wytwórni płyt gramofonowych Syrena Rekord. Potem zajął się komponowaniem. Pierwsza napisana piosenka (1926) – New York Times, nie zyskała zbyt dużej popularności. Jego pierwszym przebojem było Zatańczmy tango (1929), dużą popularnością cieszył się grany razem z Leonem Boruńskim program Jazz na dwa fortepiany (1929/30). Był założycielem tria wokalnego Jazz Singers, w składzie: Eugeniusz Bodo, Tadeusz Olsza, Witold Roland. Był dyrektorem muzycznym wytwórni Syrena Record. Tworzył kompozycje do łącznie 53 filmów, m.in. Szpieg w masce, Manewry miłosne, do pierwszego polskiego filmu dźwiękowego – Na Sybir (1930). Tak powstało wiele przebojów. Prowadził zespół Weseli Chłopcy. Pisał piosenki dla takich gwiazd, jak np. Hanka Ordonówna, Eugeniusz Bodo, Adolf Dymsza, Zula Pogorzelska i wielu innych.

Od 1939 roku brał udział w wojnie, dostał się do niewoli niemieckiej, skąd uciekł, a w 1940 roku dotarł do Lwowa, gdzie założył polski big-band. W czasie okupacji radzieckiej Kresów Wschodnich utworzył afiliowany przy Filharmonii Lwowskiej zespół „Tea-Jazz”, z którym w lecie 1940 roku odbył tournée do Odessy, Woroneża, Kijowa i Leningradu. W okresie tym skomponował również muzykę do filmu Michaiła Romma pt. Marzenie (1941). Wraz z armią generała Andersa przewędrował Iran, Bliski Wschód i Włochy.

Po demobilizacji osiadł w Los Angeles w USA. Tam, po początkowo niepomyślnym okresie, w 1954 roku rozpoczął współpracę z producentami filmowymi w Hollywood. W 1963 napisał muzykę do filmu Flipper, w Polsce wyświetlanego pod tytułem Mój przyjaciel delfin. Jego piosenki śpiewali m.in. Bing Crosby czy Doris Day.

Po wojnie Wars komponował także utwory symfoniczne: jednoczęściowy koncert fortepianowy, symfonię, albo „Szkice miejskie”. Zostały one odkryte dopiero w latach 90. XX wieku.