Szyb L. 23

Szyb L. 23
TYTUŁ ROBOCZY:
Szyb naftowy 23
ROK PRODUKCJI:
1932 rok
PREMIERA:
12 lutego 1932 roku
GATUNEK:
dramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
zaginiony
REŻYSERIA:
Leonard Buczkowski
ASYSTENT REŻYSERA:
Z. Kubik, Jakub Orłowski
POMOC REŻYSERSKA:
S. Gielba
SCENARIUSZ:
Leonard Buczkowski
PIERWOWZÓR:
powieść Jerzego Kossowskiego „Szyb S nr 4”
UDŹWIĘKOWIENIE:
Falanga (system taśmowy)
OPERATOR:
Antoni Wawrzyniak
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris
MUZYKA:
Henryk Wars
SŁOWA PIOSENEK:
W. Kristian, Jerzy
CHARAKTERYZACJA:
Rudolf Ohlschmidt
PLENERY:
Zagłębie Naftowe w Krośnie i Borysławiu, w szczególności w kopalniach Równe S.A., Małopolska
ATELIER:
Falanga
LABORATORIUM:
Falanga
WYTWÓRNIA:
Klio-Film
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Edmund Lisowski
KIEROWNIK ARTYSTYCZNY:
Seweryn Lusztig
KONSULTACJA NAUKOWA:
dyr. J.B. Barzykowski
EKSPLOATACJA W POLSCE:
Rapidfilm

Wiertacz – różdżkarz Jaracz odkrywa źródło nafty i przyjmuje do nowego szybu sumiennego pomocnika, Jerzego, przyjaciela swojego lokatora, szlifierza Antka…

Antek kocha Basię, córkę Jaracza, ale Jerzy jest przystojniejszy i elegantszy, toteż rywalizacja z nim staje się dla Antka źródłem głębokich cierpień… 

Konkurencja stara się za wszelką cenę przekupić starego Jaracza, ale ten odrzuca propozycję z pogardą. Antek, chcąc zdobyć serce dziewczyny, wykrada z huty drogocenny kryształ i darowuje go Basi… Dyrektor huty sprowadza agentów policyjnych do mieszkania Antka. Kryształ zostaje znaleziony pod poduszką… Antek traci pracę i postanawia wyruszyć w świat. Tymczasem w szybie 23 tryska ropa. Jaracz i Jerzy pozostają na noc w szybie.

Antek przychodzi pożegnać się z Basią i przez okno spostrzega łunę pożaru. To płonie szyb 23, podpalony zbrodniczą ręką… Antek rzuca się w morze płomieni i wynosi Jaracza i Jerzego na rękach. Jerzy, widząc, że Basia kocha jednak Antka, zdobywa się na poświęcenie i odchodzi, zostawiają parę szczęśliwych ludzi.

program kinowy