Wszystko się kręci
1922 rok
skecze filmowo-kabaretowe
zaginiony
Danny Kaden
Danny Kaden
Tilly i Willy
sceny filmowe były nieme
Zbigniew Gniazdowski, Leonard Zawisławski
Danny Kaden
Był to swego rodzaju połączenie skeczy filmowych z występem na żywo.
Wszystko się kręci… – więc kręci się aparat przed cudowna dziurką naprzeciw ekranu i w blaskach i światłocieniach „kręcą się” na płótnie pełne smaku i ruchu obrazy ulic i gabinecików Warszawy, „kręci się” w brawurowym tańcu z brawurową piosenką na ustach wyborna trójka: Gierasieński, Zimińska i Hanusz – na ukazującej się nagle za podniesionym płótnem scenie, ta trójka „kręci się” przez salę, rzuciwszy na widownią wesoły koncept, czy nutę śpiewną i wywołując salwy śmiechu śród widzów, tłoczących się na to zgoła niezwykłe i bezpretensjonalne widowisko. Miła muzyczka, zabawnie skomponowany tekst i dialog Tilly i Willy, i zręczny scenariusz Kadena dopełniają całości, która odpowie z pewnością żądnemu nowości smakowi Warszawy.
„Express Poranny” 1922, nr 85 (27 grudnia)
Nasze figlarne Rococo przygotowało nam widowisko kabaretowo-ekranowe, gdzie istotnie „wszystko się kręci”. Operator kreci film, na estradzie kręcą się tancerze, wśród publiczności kręcą się aktorzy, a publiczność kręci się na krzesełkach i nie może wytrzymać do końca. Jeśli się już tak wszystko kręci, – i ja z kolei pokręcę nosem na podobne widowiska, w których trywialność dowcipów walczy o gorsze z tandetnością obrazów.
„Kurjer Polski” 1922, nr 355 (30 grudnia)
W teatrze Rococo Wszystko się kręci. „Kręci się” w brawurowym tańcu z brawurową piosenką na ustach trójka: Gierasieński, Zimińska i Hanusz – na ukazującej się nagle za podniesionym płótnem scenie, taż trójka „kręci się” przez salę, rzuciwszy na widownię wesoły koncept, czy nutę śpiewaną i wywołując salwy śmiechu śród widzów. Miła muzyczka, zabawnie skomponowany tekst Tilly i Willy i zręczny scenariusz Kadena dopełniają udatnej całości.
[pisownia oryginalna]
„Kurjer Warszawski”, wydanie wieczorne, 1922, nr 353 (27 grudnia)
Przed kilku dniami miał się odbyć w Łodzi ślub młodej i uroczej artystki kabaretowej, panny Miry Zimińskiej z e znanym piosenkarzem Karolem Hanuszem. Wszystkie przygotowania do tej uroczystości były poczynione, i liczne grono przyjaciół sympatycznej pary artystycznej zaczęło się zjeżdżać na ślub.
W ostatniej jednak chwili rozpromieniona panna Mira, dowiedziawszy się od Romualda Gierasińskiego, że Hanusz jest już zaręczony z urodziwą córką pewnego bogatego ziemianina z Pomorza, i że tę ostatnią ma zamiar również poślubić, postanowiła zerwać z „sinobrodym” Karolem i wstąpić do klasztoru.
Diva kabaretowa w klasztorze, „Kurjer Warszawski” 1922, nr 337 (8 grudnia)
Właściciel jednego z najpoważniejszych magazynów mód, p. Z.G., dowiedziawszy się, iż Romuald Gierasieński porzucił scenę, wpadł na pomysł iście amerykański i zaproponował mu posadę komiwojażera w swej firmie, z gażą miesięczną 7 milionów marek.
Sprytny ten kupiec zrobi zapewne na tym dobry interes, licząc, że Gierasieński, który jest osobistością niezwykle popularną i lubianą, będzie w stanie w tym nowym zawodzie zaskarbić sobie względy i sympatie klienteli, a firmie swej zdoła przysporzyć świeży zastęp odbiorców.
Jak słyszeliśmy, „komiwojażer” Gierasieński przyjął propozycję i niebawem uda się w drogę.
Gierasieński – komiwojażerem, „Kurjer Warszawski”, wydanie wieczorne, 1922, nr 333 (4 grudnia)
Aresztowani przed kilku dniami znani artyści Gierasieński, Hanusz, Zimińska, Domosławski zostali wczoraj wypuszczeni na wolność.
Jak się okazuje, artyści ci uczęszczali przez jakiś czas na „czarną giełdę” jedynie w celu studiowania najciekawszych typów naszych waluciarzy. Typy te, wcielona do najaktualniejszej revue, miały być kreowane w jednym z naszych teatrów przez znakomitego komika, jakim jest Gierasieński.
Dowiadujemy się z pewnego źródła, że Gierasieński i Hanusz postanowili, wobec rozgłosu, jakiego nabrała cała ta przykra dla nich sprawa, wycofać się zupełnie z życia artystycznego o występować więcej publicznie.
Czy to postanowienie ich jest ostateczne?
Z ostatniej chwili, „Express Poranny” 1922, nr 61 (30 listopada)
wykonanie: Romuald Gierasieński, Mira Zimińska, Karol Hanusz
...ja nocny lokal znam z gabinecikiem,
tam się na sam, na sam używa z szykiem...










