FILM

Dyplomatyczna żona

Dyplomatyczna żona
ROK PRODUKCJI:
1937 rok
PREMIERA:
28 marca 1937 roku
GATUNEK:
komedia
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
zachowała się wersja niemiecka
ZWIASTUN:
zachował się polski zwiastun
REŻYSERIA:
Mieczysław Krawicz (wer. polska), Carl Boesse (wer. niemiecka)
SCENARIUSZ:
Konrad Tom (wer. polska), Bobby E. Luthge (wer. niemiecka)
DIALOGI:
Konrad Tom (wer. polska)
PIERWOWZÓR:
operetka Franza Grothe „Ein bißchen komödie”
OPERATOR:
Henryk Vlassak (wer. polska), Georg Krause (wer. niemiecka)
SCENOGRAFIA:
Adam Knauff (wer. polska), Czesław Piaskowski (wer. polska), Gustav A. Knauer (wer. niemiecka), Alexander Mugge (wer. niemiecka)
MUZYKA:
Michael Jary
SŁOWA PIOSENEK:
Jerzy Jurandot
CHOREOGRAFIA:
Mieczysław Pianowski, L. Nestor
JĘZYK:
w jednym studiu kręcono od razu dwie wersje językowe: polską i niemiecką
FOTOSY:
Mieczysław Bill-Bilażewski
WYTWÓRNIA:
Polski Tobis Cinema (wer. polska)
KIEROWNIK ZDJĘĆ:
Bernard Marwiński
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
USA (Diplomatic Wife), Niemcy (Abenteuer in Warschau)

Dyrektor stołecznej operetki ma – po tournée po Ameryce – kłopoty ze skompletowaniem zespołu. Szczególnie zależy mu na gwieździe, filarze teatru – Jadwidze Janowskiej. Lecz ta mu ciągle umyka. Jest w Paryżu z mężem, dyplomatą Henrykiem de Fontaną, który by być razem z żoną, postanowił się przenieść do Warszawy.

Nagle pojawia się ambasador Rossi, który na zabój zakochał się w Jadwidze, oraz piękna Inez, znajoma Henryka. Jadwiga wyjeżdża do Warszawy, gdzie w jej mieszkaniu Apolonia, przyjaciółka Jadwigi, sposobi na scenę młodą adeptkę Wandę. Jadwiga wraca na krótko do teatru. W Warszawie zjawiają się Henryk i ambasador, a w ślad za nimi ekscentryczna Inez.