Owron Lech
Lech Owron
Bolesław Dominik Antoni Przyłuski
aktor
Felicja Staniszewska (rozwód ok. 1933 roku); Halina Cieszkowska (ślub 19 czerwca 1937 roku w Warszawie)
Józef Przyłuski, Alina z Szenków
6 lipca 1893 roku, Radom
9 czerwca 1965 roku, Katowice
Ziemianin. Był absolwentem Szkoły im. Rontalera w Warszawie. Studiował też górnictwo w Mons (Belgia). Podczas I wojny światowej przebywał w Rosji. Po powrocie do kraju w 1919 roku założył, wraz z architektem Tadeuszem Sobocińskim, kabaret Qui Pro Quo i został jego pierwszym dyrektorem. Pomimo szczerego zapału Bolesław Przyłuski pozostał raczej dyrektorem na papierze i cała odpowiedzialność za tworzenie młodego kabaretu spadła na Sobocińskiego.
Pracował jako urzędnik w banku zanim dla filmu odkrył go Wiktor Biegański. W 1925 roku zadebiutował jako aktor w filmie Wampiry Warszawy. Grywał w filmach głównie czarne charaktery. Brak poważniejszych propozycji zakończył szybko jego karierę i znów zatrudnił się jako urzędnik państwowy. Do powrotu przed obiektyw skłoniła go propozycja występu w filmie Martena O czym marzą kobiety. Nie był to jednak udany comeback, a brak poważniejszych propozycji zakończył jego karierę po zagraniu epizodów w dwóch kolejnych filmach.
Występował także jako Lech Owron-Przyłuski.
Jego pierwsza żona, Felicja Staniszewska, była tancerka Morskiego Oka.
Po II wojnie światowej sporadycznie występował na deskach teatrów (m.in. w Rzeszowie, 1951).