Z dnia na dzień

Pobojowisko. Ranny żołnierz polski walczy ze śmiercią. Pragnienie go męczy. Zbliża się do kałuży błotnej, by zaczerpnąć trochę wody. Naraz ranny żołnierz nieprzyjacielski, również Polak – napada nań – walczą zajadle nad przepaścią śmierci – i w braterstwie krwi powstaje przyjaźń. Żołnierz polski, wzięty do niewoli, ucieka i dociera do chutoru, w którym mieszka poleska „krasawica” – Marusia (jak się później okazuje żona Jana Zaremby – owego przyjaciela Jurka).

Marusia, mimo zakazu władz, opiekuje się rannym strzelcem, ratuje go przed prawnikiem, którego informuje, że ranny jest jej mężem. Gdy kłamstwo wyszło na jaw – Marusia i Jurek muszą uciekać, lecz po frapującej gonitwie schwytali kozacy zbiegów i oddali pod sąd wojskowy.

Tymczasem polskie wojsko wkracza na teren poleski i Rosjanie zostają rozbrojeni i unieszkodliwieni. Wraz z wojskiem polskim przybywa Jan Zaremba, który uchodził za umarłego. Zaremba widząc, że przyjaciel szczerze kocha jego żonę, nie wiedząc, że Marusia jest jego żoną, postanawia nie mącić ich szczęścia i wraca na swój chutor – by rozpocząć życie samotne.

Irena Gawęcka (Marusia Radziejowska)
Maria Gorczyńska (Katia)
Wiesław Gawlikowski (mąż Marusi)
Adam Brodzisz (Jerzy)
Władysław Walter
Jerzy Kobusz
Lucjan Żurowski
Lech Owron (sędzia wojskowy)