Orlę

Pewien doktor nauk tajemnych usiłuje wywołać ducha Janosika, by uzyskać od niego informacje, gdzie ukrył on swe legendarne skarby. W tym celu posługuje się jako medium córką obywatela ziemskiego, Haliną.

Kiedy dziewczyna znika, podjęta zostaje akcja poszukiwawcza w Tatrach. Prowadzona jest z samolotu, pilotowanego przez Janka, brata Haliny. Rolę tę grał znakomity lotnik Bolesław Orliński.

Oktawian Kaczanowski (Janusz Kukliński, były obywatel ziemski)
Maria Majdrowiczówna (Halina, córka Kuklińskiego)
Nina Wilińska (Krysia, córka Kuklińskiego)
Bolesław Orliński (Janek, syn Kuklińskiego, lotnik wojskowy)
Jadwiga Daczyńska (pani Zahorska)
Zdzisław Czermański (Wiktor, syn Zahorskiej, narzeczony Haliny)
Kurt R. Kurthoff (Hubert Stonor, doktor nauk tajemnych)
Hanka Ordonówna (tancerka, przyjaciółka Stonora)
Lech Owron (Janosik)
Nora Ney (panna sklepowa)
Koszutski-Girls (zespół taneczny)
Curt R. Kurhoff / Court Courthoffe
st. sierż. l. Kubiak
Edward Sobkiewicz

Debiut Hanki Ordonówny w pełnometrażowym filmie fabularnym (grała wcześniej w propagandowej dwuaktówce w reżyserii Wiktora Biegańskiego Gorączka złotego). 

Kapitan Bolesław Orliński w 1926 roku dokonał rekordowego przelotu na trasie Warszawa - Tokio - Warszawa (23 000 km).

Akcja dramatu, rozgrywająca się przeważnie na terenie Starego Miasta, w wąskich zaułkach staromiejskich i wiekowych kamienicach doskonale harmonizuje pod względem stylu z pierwiastkiem tajemniczości. Konflikt psychologiczny opiera się na miłości dwojga ludzi, budząc raczej uczucia szlachetne o tendencji moralnej, a nie najniższe instynkty w widzach. 

Oprócz zasadniczej treści do akcji wplecione są dwa epizody: historia skarbu Janosika, legendarnego zbójnika Tatr i przelot nad Tatrami. 

„Muza 10-ta” 1926, nr 2 (2 XI 1926)