Wilińska Nina
Nina Wilińska
Nina Wilińska-Stankiewicz
aktorka teatralna i filmowa
Nina Wilińska
Stankiewicz
Aleksander Wiliński
6 lipca 1916 roku, Petersburg
13 sierpnia 1987 roku, Warszawa
Cmentarz Prawosławny na warszawskiej Woli (kwatera 71-11-14)
Występy rozpoczęła u boku ojca, dyrygenta Aleksandra Wilińskiego, jako tzw. cudowne dziecko.
W latach dwudziestych grała w filmach role dziecięce.
Już na początku lat dwudziestych grała tytułową rolę w Czerwonym kapturku Or-Ota w Wilnie, następnie w rewiach i operetkach w Warszawie. W latach 1929-30 z zespołem warszawskiego teatru dla dzieci i młodzieży pod kierownictwem T. Ortyma odwiedziła m. in. Kalisz, Bydgoszcz, Płock. Występowała na deskach teatrów w Toruniu, Włocławku, Płocku, Bydgoszczy. W latach trzydziestych XX wieku powróciła do Warszawy. Grała w t. Colloseum (1932), w restauracji Savoy (1933), w t. Casanova (1933) oraz w Teatrze im. G. Zapolskiej. W l. 1935-37 występowała we Lwowie, w l. 1937-39 w Łodzi. W czasie okupacji niemieckiej grała w teatrach jawnych: Nowości (1940-44), Złoty Ul (1940-44), Stara Mewa (1940-41), Komedia (1941), Figaro (1941-43).
Po wojnie występowała sporadycznie, grała w pojedynczych przedstawieniach Teatru Muzycznego i Teatru Ateneum w Warszawie, uczestniczyła także w objazdach zespołu Mieczysławy Ćwiklińskiej ze spektaklem Drzewa umierają stojąc.
Matka aktora Wojciecha Wilińskiego.