FILM

Szlakiem hańby

Szlakiem hańby
ROK PRODUKCJI:
1929 rok
PREMIERA:
16 listopada 1929 roku
GATUNEK:
dramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
REŻYSERIA:
Mieczysław Krawicz, Alfred Niemirski
ASYSTENT REŻYSERA:
Lucjan Kraszewski
SCENARIUSZ:
Anatol Stern
PIERWOWZÓR:
według pomysłu Antoniego Marczyńskiego
UDŹWIĘKOWIENIE:
niemy
OPERATOR:
Albert Wywerka
SCENOGRAFIA:
Józef Galewski
CHARAKTERYZACJA:
Konrad Narkiewicz
FOTOSY:
Zygmunt Grabowski
WYTWÓRNIA:
Star-Film
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Alfred Niemierski
KIEROWNIK ZDJĘĆ:
Stanisław Szebego
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
Dania

Berlin. W wyniku działań policji członkowie szajki handlarzy żywym towarem likwidują punkt przerzutowy i przenoszą się do centrali w Warszawie.
Rio de Janeiro. W tawernie Złota Kotka, której właścicielką jest Elwira, prosperuje tajny dom publiczny. Do nierządu zmuszane są tam młode kobiety, które przyjechały z Europy „za chlebem” lub „za sławą”. Jedną z nich jest Franka Żurkówna. Jej klient obiecuje wysłać list, który napisała do siostry.

Wieś Dolinka. Miller, właściciel sklepu, należy do szajki handlarzy żywym towarem. Przez przypadek czyta list do Marii Żurkówny, w którym Franka ujawnia jego rolę i błaga siostrę o interwencję policji. Miller odwiedza w Warszawie Marczaka, członka szajki, który ukrywa się pod nazwiskiem Wolak. Marczak, pracujący jako grawer, podrabia jej charakter pisma Franki i pisze „nowy” list. Maria dowiaduje się z niego, że France powodzi się tak dobrze, że dorobiła się majątku. Miller namawia ją na wyjazd do Ameryki i obiecuje pomoc.

Tymczasem w Warszawie Lucy Ventana, należąca do szajki, otwiera szkołę tańca. W zajęciach, jako uczennica, bierze udział Iza Górska, tajna agentka policji kobiecej. Szkołę odwiedza Marczak i jego przyjaciel Kennedy, „dyrektor amerykańskiej wytwórni filmowej”, który szuka w Europie nowych talentów. Zwracają uwagę na Izę i Różę, młodą Żydówkę. Kennedy obiecuje im karierę filmową. Ciotka Róży nie zgadza się na kontrakt. Mężczyzna obiecuje jednak, że wkrótce Róża zostanie jego żoną.

Maria przed wyjazdem do Ameryki żegna się z matką i Walkiem, swoim narzeczonym. W Warszawie udaje się do grawera Wolaka, który kieruje ją do biura emigracyjnego. Maria musi czekać do następnego dnia na załatwienie formalności. Iza, która obserwuje biuro, prosi ją, by w razie kłopotów zadzwoniła na policję.

Wieczorem Maria, ukryta na zapleczu, widzi u Wolaka Izę w towarzystwie Kennedy’ego. Mówi Wolakowi o kontaktach Izy z policją. Ten ukradkiem uprzedza Kennedy’ego. Mężczyzna nie zdradza jednak, że rozszyfrował Izę. Razem bawią się na dancingu.

Wkrótce w Kazimierzu odbywa się ślub Róży i Kennedy’ego. Nowożeńcy wyjeżdżają do Warszawy. Kennedy spotyka się z Lucy i Marczakiem. Ustalają, że wieczorem przyprowadzi Izę do Wolaka. Grawer wręcza jej paszport, potem odurza eterem. Przy pomocy Lucy wywozi ją za miasto i kładzie na torach kolejowych.

W tym czasie Kennedy jedzie z Różą pociągiem do Gdyni.

Maria dociera do Ameryki. W tawernie Złota Kotka spotyka chorą i pobitą Frankę. Rzuca się, by jej pomóc, ale zostaje obezwładniona i zamknięta w pokoju siostry.

Iza, cudownie ocalona, opowiada o wszystkim swojej przełożonej. Marczak zostaje aresztowany. Przyparty do muru, zdradza, że pozostali członkowie szajki są już na statku Esperanza. Iza dociera samolotem do Gdyni. Policja aresztuje na statku Lucy. Kennedy próbuje uciekać, skacze do morza, ale policjanci wyciągają go z wody.

Tymczasem w Rio de Janeiro Maria zostaje pobita przez jednego z klientów. Kolejni są Polakami, marynarzami. Przejęci jej historią, postanawiają ją ratować. Dzięki ich fortelowi  Maria chyłkiem opuszcza tawernę. Pod opieką marynarzy wraca statkiem do kraju. W domu czeka na nią stęskniony Walek.