TWÓRCY FILMOWI

Steinwurzel Seweryn

Steinwurzel Seweryn
IMIĘ I NAZWISKO:
Seweryn Steinwurzel
PRAWDZIWE IMIĘ I NAZWISKO:
Seweryn Steinwuertzel
ZAWÓD:
operator filmowy
MAŁŻONEK/MAŁŻONKA:
Nora Ney (1928-1934 rozwód)
RODZICE:
Aron (Adolf) Steinwurzel, Regina z domu Majorkiewicz
DATA I MIEJSCE URODZIN:
18 stycznia 1898 roku, Warszawa
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
27 grudnia 1983 roku, Lod, Izrael

Uczęszczał do gimnazjum w Szwajcarii, następnie w Warszawie. Po zdaniu matury studiował budowę maszyn w Szkole Mechaniczno-Technicznej im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda. W latach 1918–1920 służył w Wojsku Polskim. W latach 1920–1922 pracował jako mechanik w warszawskich kinach, gdzie zainteresował się filmem.

Pod koniec 1922 roku wraz z Leo Forbertem i Bruno Bredschneiderem założył wytwórnię filmową „Meteor”, w której sprawował funkcję kierownika technicznego i operatora wyprodukowanych w niej dwóch filmów: Ludzie mroku i Syn Szatana. Następnie związał się z wytwórnią Leo-Film. W 1927 roku był współzałożycielem Polskiego Związku Producentów Filmowych. W 1930 roku uzyskał tytuł inżyniera na wydziale mechanicznym politechniki w Paryżu. W 1936 roku był współzałożycielem Stowarzyszenia Realizatorów i Techników Filmowych. W 1938 roku założył wytwórnię Omnia-Film.

Wybuch II wojny światowej przerwał mu prace na planie filmu Szatan z siódmej klasy w reżyserii Konrada Toma. Pod koniec 1939 roku przeprowadził się do Lwowa, a następnie do Stanisławowa, gdzie był kierownikiem warsztatów remontujących samochody i sprzęt filmowy. Po ataku III Rzeszy na Związek Radziecki w czerwcu 1941 roku uciekł do Moskwy, gdzie podjął pracę w dziale trikażu wytwórni filmowej Sojuzdietfilm. Pod koniec tego roku wraz z personelem wytwórni został ewakuowany do Tadżykistanu. W lutym 1942 roku wstąpił do Armii Andersa i został przydzielony do sekcji filmowej Biura Propagandy i Oświaty. Od 1943 roku pracował w Kairze w Referacie Filmowym jako szef montażu filmów. Od października tego samego roku pracował w Wydziale Propagandy i Oświaty Armii Polskiej na Wschodzie.

Po demobilizacji w styczniu 1947 roku wyjechał do Argentyny, gdzie był operatorem dwóch filmów, m.in. Uma Luz na Estrada, a następnie prowadził warsztat konstrukcji i naprawy sprzętu filmowego. Później przeprowadził się do Brazylii, gdzie objął stanowisko naczelnego inżyniera działu mechaniki w wytwórni Lider Cinematografica w Rio de Janeiro. Zajmował się tam konstrukcją i konserwacją sprzętu automatycznego do wywoływania filmów. W 1975 roku wyjechał do Izraela i osiadł w Lod, gdzie mieszkał do końca życia.

 

Artykuły powiązane

Seweryn Steinwurzel