Uroda życia (1930)
1930 rok
30 stycznia 1930 roku
dramat historyczny
pełnometrażowy
zaginiony
Juliusz Gardan
Henryk Korewicki, Tadeusz Fiałka
Anatol Stern, Juliusz Gardan
powieść Stefana Żeromskiego „Uroda życia”
Tadeusz Kończyc
Film zrealizowany w wersji niemej, następnie został udźwiękowiony.
Seweryn Steinwurzel
Feliks Matuszelański
Stefan Norris
hala Dękierowskiego, ul. Nowy Świat 19 (sceny kameralne), studio Danny Kadena, ul. Wolska (sceny grupowe)
Leo-Film
Litwa, Łotwa (Czarny orzeł w dalekiej Rosji)
Piotr Rozłucki, syn bojownika o wolność Polski, wychowywany był w duchu rosyjskim. Po ukończeniu wyższej szkoły wojskowej w Petersburgu wyjechał do jednego z miast „prywiślańskiego” kraju, gdzie poznał córkę generała Polenowa, Tatianę i zakochał się w niej. Tatiana pokochała go również. Generał nie chcąc dopuścić do małżeństwa, wyjechał z córką za granicę. Przypuszczał, że na obczyźnie Tatiana zapomni o swej miłości.
Opowiadania o ojcu i jego bohaterskiej śmierci oraz znajomość z uczniami, urządzającymi zebrania tajne na poddaszu, sprawiły, iż w duszy Piotra, nastąpił przełom. Piotr poczuł się Polakiem.
W restauracji pijani oficerowie rosyjscy w natrętny sposób napastowali Polkę. Piotr stanął w obronie nieznajomej i padł pod szablami oficerów.
Po powrocie z zagranicy zastała Tatiana ukochanego w szpitalu.
Na tle tego zajścia i flirtu zazdrosnej Tatiany z oficerem Roszowem rozgrywa się dramat miłosny córki generała i dramat ideowy Piotra.
Rozłucki, który czuje się teraz Polakiem, nie chce mieć nic wspólnego z Tatianą – i kategorycznie zrywa dotychczasowe węzły.
Po pewnym czasie opuszcza szpital. Tatiana, która nie przestała go kochać, pragnie się z nim zobaczyć. Rozłucki obiecuje przyjść do niej. Zmuszony okolicznościami nie może dotrzymać słowa. Tatiana popełnia samobójstwo. Rozłucki zastaje ją martwą.