Syn szatana

Demoniczny profesor Gurdt, mag, hipnotyzer i wróżbita, osiadłszy w prowincjonalnym miasteczku, postanowił zakosztować nie znanych mu wrażeń miłosnych. Wybór padł na córkę zegarmistrza, Annę.

Rozpija jej ojca, doprowadza go do ruiny, by móc bez przeszkód zająć się córką. Przy pomocy medium poznał „kliszę astralną” i linię życia dziewczyny. Przeznaczenie związało los Anny z losem syna architekta, Ernestem. Młodzi nie znali się jeszcze, lecz na zasadzie utajonych praw istniał już ślub duchowy między nimi.

Profesor rzucił wyzwanie Przeznaczeniu – uśpił Ernesta i posługując się jego „astralem” sprowadził Annę do kryjówki w podziemiach ruin zamku… Ale jakiś inny hipnotyzer, mimowolne narzędzie Opatrzności, wyczuwa nieszczęście, które zostało spowodowane drogą hipnozy, ratuje dziewczynę i Ernesta wskazując policji miejsce, gdzie przebywa dziewczyna.

Anastazy Nawrocki (profesor Grudt)
Stanisław Jarocki (Manoni, medium Grudta)
Władysław Jamiński (zegarmistrz)
Mary Solecka (córka zegarmistrza)
Arnold Ribot (Ernest, syn architekta)
Jerzy Sienkiewicz (sąsiad)
Maria Ambroziewiczówna (tancerka)

Ludzie, którzy ten film tworzyli umieją przemawiać językiem kina. P. Steinwurzel jako operator wykazał nieprzeciętny talent. Jego diafragmowanie było urozmaicone, jego wiraże ostre, jego bliskie i dalekie plany wyraźne i kolorowe.

„Ekran i Scena” 1924