Lawiński Ludwik
Ludwik Lawiński
Ludwik Latajner
aktor, recytator, reżyser, komik, autor tekstów, piosenkarz, monologista
Aniela z Handzlików (ślub 16 stycznia 1916)
Emil Latajner, Anna z Lewinów
19 czerwca 1887 roku, Lwów
15 września 1971 roku, Londyn
Po ukończeniu gimnazjum studiował prawo w Akademii Lwowskiej, był także słuchaczem akademii handlowej w Wiedniu. Do zawodu aktorskiego przygotowywał się pod kier. R. Żelazowskiego we Lwowie. Na początku swojej kariery scenicznej używał również pseudonimu Kiwdul Talajner.
Był współzałożycielem lwowskiego kabaretu literackiego Złoty Ul (1911), z którym wyjechał na występy do Krakowa. W tym samym roku stał się aktorem Teatru Miejskiego we Lwowie. Używał w tym czasie nazwiska podwójnego Latajner-Lawiński.
Grywał głównie we Lwowie, ale grywał również gościnnie w Warszawie, Łodzi, Krakowie, Rzeszowie. Na sezon 1921/1922 został zaangażowany do warszawskiej operetki Nowości. Używał odtąd wyłącznie pseudonimu Lawiński. Wkrótce stał jednym z najpopularniejszych aktorów rewiowych i kabaretowych Warszawy, był autorem tekstów i monologów, aktorem i reżyserów teatrzyków m.in. Nowości, Qui Pro Quo, Stańczyk, Perskie Oko, Hollywood.
Z zespołami warszawskimi wyjeżdżał na występy gościnne po całej Polsce. Był współzałożycielem szkoły dla artystów operetki i estrady (1925).
W 1940 roku znalazł się we Lwowie w zespole Teatru Miniatur, pod kierunkiem Konrada Toma, z którym odbył tournée po wielu miastach ZSRR. Od jesieni 1941 roku występował w zespołach teatralnych przy Armii Polskiej w ZSRR, następnie grał w zespołach działających przy 2 Korpusie Polskim na Bliskim Wschodzie i w Egipcie, później we Włoszech.
W 1946 roku po przybyciu zespołu do Anglii zamieszkał w Londynie. Występował na koncertach ZASP-u, śpiewał piosenki w polskich klubach, grał role cudzoziemców w angielskich filmach. W latach 50. występował w Teatrze Polskim ZASP-u.
W 1969 roku odbył się jubileusz sześćdziesięciolecia jego pracy artystycznej. W 1965 roku otrzymał tytuł członka zasłużonego ZASP-u.
Był aktorem niezwykle lubianym przez publiczność i kolegów. Miał opinię wybitnego aktora kabaretowego, znakomitego komika, świetnego konferansjera, monologisty i piosenkarza. Pracę artystyczną łączył z działalnością dziennikarską i literacką w prasie polonijnej w Anglii, Ameryce i Francji.
Pierwszych nagrań płytowych dokonał w 1925 roku dla wytwórni Beka. Zachowało się nagranych co najmniej 114 skeczy i monologów komicznych solo oraz w duetach z Konradem Tomem, Jerzym Borońskim, Gustawem Cybulskim, Edmundem Minowiczem, Marianem Domosławskim i Tadeuszem Żelskim. Nagrywał dla wytwórni Beka, Odeon, Venus, Syrena, Homocord, Parlophon. Ostatnia płyta została wydana w 1937 roku.
Wydał na emigracji książki: Aczkolwiek. Opowiadania z 1000-ca i jednej nocy i Kupiłem. Wspomnienia zza kulis.
Artykuły powiązane