Tadeusz Ordeyg rozpoczął swoją karierę aktorską w 1922 roku, ale dopiero jego drugi film z tego roku, Zaraza, zwrócił uwagę producentów na aktora.
Tadeusz Ordeyg pracował jako urzędnik w Gdyni, a gra w filmach była jego dodatkowym zajęciem. Realizował również filmy dokumentalne.
W zabawie „Kina” w 1932 roku: „Kto najlepszy?” dostał 301 głosów, wyprzedzając Jerzego Marra i Bogusława Samborskiego. Ale do Eugeniusza Bodo (756 głosów) było mu daleko.
Występował również pod nazwiskiem Tadeusz Ordeyg-Małuszyński.
artykuły powiązane
1922 ZARAZA
1927 RYNGRAF
1927 MARTWY WĘZEŁ
1928 HRABIANKA NUNA
ok. 1928 KUZYNKA Z AMERYKI
1929 MOCNY CZŁOWIEK
1929 9.25. PRZYGODA JEDNEJ NOCY (starszy kapłan)
1931 KRWAWY WSCHÓD (mąż)
1931 CHAM (sołtys)
1932 PUSZCZA (strzelec Moroz)
1934 ZAMARŁE ECHO (stary Szymon)
1934 PRZEBUDZENIE
1935 BÓG SIĘ RODZI (Kryzyś)
1953 ŻOŁNIERZ ZWYCIĘSTWA (więzień Pawiaka)
1956 TRZY KOBIETY (żołnierz niemiecki konwojujący więźniarki z obozu koncentracyjnego)
1956 KONIEC NOCY (ojciec Filipa)
1957 SKARB KAPITANA MARTENSA (dysponent kadrowy)
1957 KAPELUSZ PANA ANATOLA (gość na imieninach)
1958 ŻOŁNIERZ KRÓLOWEJ MADAGASKARU (starszy doręczyciel)
1958 ZAMACH (Niemiec przyglądający się samochodowi zamachowców)
1958 WOLNE MIASTO (Niemiec, sąsiad gospodarzy Rajcy)
1958 KRZYŻ WALECZNYCH. WDOWA (kolejarz)
1958 KALOSZE SZCZĘŚCIA (trębacz w Hyde Parku)
1959 TYSIĄC TALARÓW (notariusz z kancelarii Chryzostoma Kadryla)
1960 SZATAN Z 7-EJ KLASY (służący Józef)
1960 SPOTKANIA W MROKU (Niemiec w ogródku kawiarnianym)
1960 KRZYŻACY (ksiądz przy umierającym Konradzie von Jungingen)
1960 DECYZJA (Martyniak)
1961 ZŁOTO (szatniarz Boczek)
1961 KOMEDIANTY (starszy pan)
1962 JAK BYĆ KOCHANĄ (członek sądu koleżeńskiego)
1963 PAMIĘTNIK PANI HANKI (lokaj)
1963 MANSARDA (lokaj na przyjęciu)
1964 PANIENKA Z OKIENKA (ksiądz w więzieniu u Zbigniewa Kalinowskiego)
1965 POPIOŁY (Jawor, sługa Olbromskich)
1966 MARYSIA I NAPOLEON (hrabia Łubieński)
1966 BOKSER
1967 KIEDY MIŁOŚĆ BYŁA ZBRODNIĄ (bauer)
1968 LALKA (baron Dalski)
1970 LOKIS. RĘKOPIS PROFESORA WITTEMBACHA (generał)
1973–1974 POTOP (Kasjan Butrym)
Tad. Ordeyg winien rozgniewać się na charakteryzatora. Źle go uszminkowano i dla tego postać lamy, którego odtwarza, nie zawsze była jednolita twarzowo. Opanowany i inteligentny ten aktor ma dużą przyszłość przed sobą.
T. Mic., Na srebrnym ekranie. 9.25. Przygoda jednej nocy w kinie Colosseum, „ABC” 1929, nr 250 (5 września)
Tadeusz Ordeyg, o mocnych, jakby dłutem rzeźbionych rysach, zapowiada się jako nie lada atrakcja w rolach charakterystycznych.
L.B., Krwawy wschód, „Kino” 1931, nr 42, s. 14
