Ada! To nie wypada!

Ada! To nie wypada!
ROK PRODUKCJI:
1936 rok
PREMIERA:
19 listopada 1936 roku
GATUNEK:
komedia muzyczna
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
tak
REŻYSERIA:
Konrad Tom
SCENARIUSZ:
Konrad Tom
PIERWOWZÓR:
„Nitouche” (fr. „Mam’zelle Nitouche”) Florimonda Rongera (Hervé)
OPERATOR:
Albert Wywerka
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris, Jacek Rotmil
MUZYKA:
Zygmunt Wiehler
SŁOWA PIOSENEK:
Jerzy Jurandot
OPERATOR DŹWIĘKU:
Fryderyk Gawze, Karol Siegel
CHOREOGRAFIA:
Eugeniusz Koszutski
CHARAKTERYZACJA:
Konrad Narkiewicz
FOTOSY:
Stephot
ATELIER:
Sfinks
WYTWÓRNIA:
Feniks
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Zygmutn Mayflauer
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
USA (Ada, That Will Never Do)

W majątku Dziewannowo pod Krakowem mieszka obywatel ziemski Antoni Dziewanowski. Jego córka, Ada jest pełną życia i temperamentu niesforną dziewczyną, gwiżdżącą na maniery odpowiednie dla panienek z jej sfery. Dziewanowski wraz ze swoim przyjacielem, hrabią Orzelskim postanawiają, że ich dzieci się pobiorą. Po jakimś czasie hrabia Orzelski z synem Fredem chce odwiedzić Adę na pensji w Krakowie i poznać ze sobą młodych. Fred wysyła ojca „na zwiady”, a sam idzie spotkać się z przyjaciółmi. Ada, widząc starszego pana, wzięła go za kandydata do swej ręki i zrobiła na nim celowo jak najgorsze wrażenie, aby wybić mu z głowy małżeństwo.

W międzyczasie na pensji zaangażowany zostaje młody muzyk, pan Bemol. Aby dostać pracę na pensji dla panienek i zarobić na wystawienie swojej operetki, udaje starego, zdziwaczałego pedagoga. Na jednej z lekcji Ada go demaskuje. W tajemnicy przed wszystkimi Bemol uczy Adę swojej operetki Fijołek, napisanej specjalnie dla jego ukochanej – kapryśnej primadonny Iry Roletti. Ada koniecznie chce zobaczyć premierę przedstawienia. Posłaniec Rzepko pomaga jej wyrwać się z pensji. Tuż przed przedstawieniem primadonna ciężko zaniemogła – zaginął jej ukochany pekińczyk Bimbuś. W ostatniej chwili Bemol i dyrektor teatru decydują, że główną rolę zagra Ada, gdyż świetnie zna całą rolę. Na widowni jest Fred, który od pierwszego wejrzenia zakochuje się w młodej śpiewaczce. Po przedstawieniu wraz z grupą przyjaciół – malarzy, porywa Adę i zabiera na bal w pracowni malarskiej. Na zabawie Ada odwzajemnia uczucie Freda.

Następnego dnia Fred zawiadamia ojca, że nie żeni się z Adą, bo zakochał się w primadonnie z operetki. Tłumacząc się Dziewanowskiemu, przypomina, że on także kochał się kiedyś w primadonnie. Zabiera go do teatru, by pokazać mu nową wybrankę serca. Po przedstawieniu wychodzi na jaw, że to właśnie Ada jest ukochaną Freda. Teraz już nic nie stoi na przeszkodzie i tak dawno zaplanowanemu małżeństwu młodych. Dziewanowski odnajduje swą dawną miłość – Irę Roletti, na koniec odnajduje się także zaginiony Bimbuś.