Profesor Wilczur

Profesor Wilczur
ROK PRODUKCJI:
1938 rok
PREMIERA:
18 października 1938 roku
GATUNEK:
dramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
REŻYSERIA:
Michał Waszyński
ASYSTENT REŻYSERA:
Konrad Wolski
SCENARIUSZ:
Anatol Stern
PIERWOWZÓR:
powieść Tadeusza Dołęgi-Mostowicza „Profesor Wilczur”
OPERATOR:
Zbigniew Gniazdowski (plenery), Albert Wywerka (atelier)
SCENOGRAFIA:
Jacek Rotmil
MUZYKA:
Feliks Rybicki
OPERATOR DŹWIĘKU:
Józef Bartczak
CHARAKTERYZACJA:
Jan Dobracki
ATELIER:
Falanga
WYTWÓRNIA:
Warszawskie Towarzystwo Filmowe
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Andrzej Łomakowski
KIEROWNIK ZDJĘĆ:
Aleksander Suchcicki
EKSPLOATACJA W POLSCE:
Super-Film, Bezet-Film (Małopolska, Śląsk)
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
USA

Po tragicznych przejściach, wywołanych utratą pamięci, profesor Wilczur wraca do swej dawnej pracy w klinice.

Jednak ten powrót człowieka, wykreślonego już z listy żyjących, nie wszystkim dogadza. Intrygi jego dotychczasowego zastępcy, doktora Dobranieckiego, doprowadzają Wilczura do takiego rozgoryczenia iż decyduje się on, tym razem już świadomie, opuścić stolicę i zamieszkać z powrotem na głuchej prowincji.

W tym czasie udaje się tam córka profesora Wilczura, Marysia, zmuszona do tego natarczywą adoracją słynnego tenora, o którego do szaleństwa zazdrosny jest jej mąż. Mąż śpieszy za nią i chce odebrać jej dziecko. Marysia, doprowadzona do rozpaczy, decyduje się skorzystać z pomocy śpiewaka, gdy ten, śpiesząc do niej, pada ofiarą wypadku samochodowego. Wilczur ratuje go, przeprowadzając cudotwórczą operację, ale kosztem własnego zdrowia.

Nad ciężko chorym ojcem czuwa zrozpaczona Marysia, gdy niespodziewanie przybywa żona doktora Dobranieckiego, błagając o ratowanie jej męża, chorego na raka. Marysia kategorycznie odmawia pomocy, ale Wilczur wymyka się do swego chorego wroga i nadludzkim wysiłkiem przeprowadza operację, którą jednak przypłaca życiem.