Płomienne serca

Płomienne serca
ROK PRODUKCJI:
1937 rok
PREMIERA:
27 lutego 1937 roku
GATUNEK:
dramat historyczny
RODZAJ:
pełnometrażowy
REŻYSERIA:
Romuald Gantkowski
ASYSTENT REŻYSERA:
Józef Kempa
SCENARIUSZ:
Romuald Gantkowski
SCENOPIS:
Jan Fethke
DIALOGI:
Adam Grzymała-Siedlecki
OPERATOR:
Jakub Joniłowicz
MONTAŻ:
Dolly Joniłowicz
SCENOGRAFIA:
Adam Knauff
MUZYKA:
Michał Jaworski
SŁOWA PIOSENEK:
Mieczysław Węgrzyn
OPERATOR DŹWIĘKU:
Richter, Hans, Bartczak Józef
CHARAKTERYZACJA:
Jan Dobracki
FOTOSY:
Bill (Mieczysław Bilażewski)
ATELIER:
Falanga
LABORATORIUM:
Falanga
WYTWÓRNIA:
Polska Spółka Filmowa
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Aleksander Suchcicki
KIEROWNIK ZDJĘĆ:
Jan Rogoziński
KONSULTACJA WOJSKOWA:
Władysław Olszowski
NAGRODY:
nagroda Ministrów: Spraw Wewnętrznych i Spraw Wojskowych dla Romualda Gantkowskiego we Lwowie (FF w ramach Targów Wschodnich, 1938 rok)
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
USA (Hearts Aflame)

Grono maturzystów – do głębi przejętych odezwą Naczelnego Wodza – postanawia odbyć służbę w wojsku jeszcze przed rozpoczęciem studiów. W podchorążówce piechoty szybko zamieniają się w wartościowych żołnierzy.

Staś, Jurek, Witold i Wojtek tworzą nierozłączną czwórkę. Ich przyjaźń zakłóca jedynie wzajemna miłość Stasia do Wandy, ukochanej Jurka. Ten w czasie manewrów, z karabinem rzuca się na rywala. Którejś nocy burza szaleje nad wsią, wzniecając pożar. Wojsko śpieszy z pomocą, ratując dobytek wieśniaków. Stasiowi ogień zamyka drogę odwrotu, ciężko poparzonego ratuje kapitan Śmigielski, lecz sam ginie.

Ta śmierć bardzo zmienia Jurka, który prosi Stasia o przebaczenie i życzy mu szczęścia z Wandą, sam zaś zwraca swe uczucia w stronę kochającej go od dawna Zosi. W stolicy odbywa się doroczna defilada wojskowa przed Wodzem Naczelnym. Imponujący przebieg rewii, wspaniała postawa wojska oraz piękna sylwetka Stasia, defilującego w mundurze oficera strzelców podhalańskich, tak rozczuliła matkę Wandy, przeciwną dotąd małżeństwu córki ze Stasiem, że zgadza się na ich ślub.