FILM

Weseli biedacy (Frejliche kabconim)

Weseli biedacy (Frejliche kabconim)
ROK PRODUKCJI:
1937 rok
PREMIERA:
24 marca 1937 roku
GATUNEK:
komedia
RODZAJ:
pełnometrażowy
REŻYSERIA:
Leon Jeannot
SCENARIUSZ:
Mojżesz Broderson
OPRACOWANIE LITERACKIE:
J.M. Najman
OPERATOR:
Adolf Forbert
SCENOGRAFIA:
Czesław Piaskowski, WIncenty Brauner
MUZYKA:
Henoch Kon
OPERATOR DŹWIĘKU:
Jerzy Bock
CHARAKTERYZACJA:
Wiktor Skrzypkowski
JĘZYK:
jidysz
FOTOSY:
Władysław Forbert
LABORATORIUM:
Sektor
WYTWÓRNIA:
Kinor
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Saul Goskind, W. Tenenbaum
KIEROWNIK ARTYSTYCZNY:
Leon Jeannot
KIEROWNIK ADMINISTRACYJNY:
J. Słapak
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
USA (Jolly Paupers)

W małym miasteczku lotem błyskawicy rozeszła się wieść, że dwaj przyjaciele Kopł i Naftułe odkryli na polach pod mias­teczkiem źródła nafty. Pełni radosnych planów zawierają spółkę.

Plany wspólników natrafiają jednak na tysiące przeszkód.

Przede wszystkim pracę utrudniają im żony, które z nową spółkę łączą swoje własne plany, poza tym córka Naftuły, za­kochana w aktorze, bawiącym w miasteczku, nie chcąc zgodzić się na małżeństwo z Amerykaninem, ucieka do stolicy i zabiera ze sobą przypadkowo plan, przygotowany przez ojca.

Naftułe i Kopł zrozpaczeni, udaję się na poszukiwanie Gitełe. Szlak ich znaczony jest wieloma przygodami.

Sprowadzeni przez towarzysza do sklepu butelek, ziryto­wani demoluję lokal i skutkiem tego dostaję się do szpitala.

Wypuszczeni na wolność, odnajduję nareszcie Gitełe i zabrany plan. Gitełe z powodzeniem występuje w teatrze. Szczęśliwy Naftułe godzi się na małżeństwo córki z aktorem. Sprawy Gitełe kończę się szczęśliwie. Mniej szczęśliwie kończę się sprawy wspólników. Po przybyciu do miasteczka dowiaduję się, że nafty na polach w ogóle niema. Iluzje ich rozwiały się.