Leon Kaswiner to polski aktor żydowskiego pochodzenia.
W 1935 roku występował na scenie teatru Colosseum we Lwowiew sztuce Tel Awiw. A w maju 1939 roku w warszawskim teatrze Nowości w sztuce Burza Wiliama Szekspira w reżyserii Leona Schillera. Wcielił się w Ferdynanda, syna króla neapolitańskiego.
Niezwykle udana kreacja Abrahama wysuwa odtwarzającego tę rolę pana Kaswinera, na czoło całego zespołu i świadczy o wielkiej jego artystycznej dojrzałości. P. Kaswiner posiada najważniejsze dane na dobrego aktora: miękki, melodyjnie skandujący głos, poprawny język, pewność ruchów i świetne wczucie się w odtwarzaną rolę. Dzięki tym zaletom dał on nam doskonałą sylwetkę młodego hrabiego, pełnego buńczucznej pewności siebie, jak niemniej skupiony typ talmudysty. a szczególnie udatnym był moment nagłego przedzierzgnięcia się z bojaźliwego ucznia w dumnego syna hrabiowskiego wraz z towarzyszącą tej zmianie perypetią głosu i ruchów w odstępie kilku zaledwie chwil. Moment ten był z punktu widzenia techniki aktorskiej tak dojrzałym, że na prawdę trudno było rozróżnić, gdzie kończy się u tego artysty dyletantyzm, a zaczyna prawdziwy artyzm.
Der wejg cy Got. Na marginesie sobotniego występu zespołu dram. Anski, „Nasz Głos” 1930, nr 13 (28 marca)
