Kreczmar Jan
Jan Kreczmar
aktor, pedagog
Justyna Florentyna Kreczmarowa z Karpińskich
Jan, Maria z Kawieckich
6 maja 1908 roku, Warszawa
29 sierpnia 1972 roku, Warszawa
Stare Powązki w Warszawie (kwatera 190-V-24/25)
Order Sztandaru Pracy I klasy (1964); Order Sztandaru Pracy II klasy (22 lipca 1949); Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1951); Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 8 maja 1946, 13 listopada 1953); Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955); Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1970)
Jan Kreczmar wraz ze studiami aktorskimi podjął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim.
Przed wojną był głównie aktorem teatralnym.
W latach 1933–1935 był słuchaczem Wydziału Sztuki Reżyserskiej PIST-u, ale studia przerwał.
Po wybuchu wojny znalazł się we Lwowie, gdzie do czerwca 1941 roku grał w Państwowym Polskim Teatrze Dramatycznym. Po zajęciu Lwowa przez Niemców przedostał się do Warszawy i pracował m.in. jako konwojent, później barman w kawiarni U Aktorek. Uczestniczył aktywnie w konspiracyjnym życiu kulturalnym. Był członkiem Tajnej Rady Teatralnej, wykładowcą konspiracyjnego PIST-u, brał udział w tajnych przedstawieniach.
Po wybuchu powstania warszawskiego znalazł się w Lublinie i tam w listopadzie 1944 roku zaczął występować w Teatrze Wojska Polskiego, z którym w marcu 1945 roku przeniósł się do Łodzi. W tym czasie zaczął także reżyserować.
W latach 1946–1963 należał do zespołu Teatru Polskiego w Warszawie.
Od 1963 do końca życia był aktorem Teatru Współczesnego.
Był działaczem ZASP-u (m.in. w 1947 przewodniczącym Naczelnej Rady Artystycznej), potem SPATiF-u (prezesem w latach 1961–1963). Prowadził szeroką działalność pedagogiczną.