Chmielewski Tadeusz
Chmielewski Tadeusz
Tadeusz Chmielewski
aktor, reżyser
Andrzej Chmielewski, Antonina z domu Pacholczyk
8 lipca 1892 roku, Warszawa
14 lipca 1970 roku, Legionowo k. Warszawy
Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera 19B-6)
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1967); Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (15 lipca 1954); Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955)
Tadeusz Chmielewski po ukończeniu czterech klas gimnazjum, w latach 1910–1912 uczył się w warszawskiej Szkole Aplikacyjnej. Występował na scenach teatrów w Warszawie (1912, 1915–1922, 1931–1939), Sosnowcu (1913), Kijowie (1914–1915), Poznaniu (1922–1930) i Lwowie (1930/31).
Podczas okupacji niemieckiej występował w warszawskich teatrach jawnych: Komedia, Nowości, Rozmaitości Jar, Maska; grał też w oficjalnym teatrze Powszechnym w Krakowie.
W 1945 roku występował w Warszawie, następnie wyjechał do Poznania, gdzie w latach 1945–1946 grał w teatrze Nowym, a w latach 1946–1949 w Teatrze Polskim. W sezonie 1949/1950 był reżyserem i kierownikiem artystycznym teatru Komedia Muzyczna. W 1950 roku powrócił do Warszawy i zaangażował się do teatru Powszechnego, w którym pozostał do końca 1954 roku. W latach 1955–1957 był w zespole teatru Domu Wojska Polskiego, w latach 1957–1968 występował na scenach teatru Klasycznego i Rozmaitości. Od 1951 roku grał także w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia.
1 września 1968 przeszedł na emeryturę.
Tadeusz Chmielewski należał do pokolenia aktorów, którzy budowali polski teatr jeszcze w okresie zaborów, a następnie współtworzyli życie teatralne II Rzeczypospolitej i Polski powojennej. Choć jego dorobek filmowy był stosunkowo niewielki, przez wiele dekad pozostawał aktywną i cenioną postacią polskiej sceny teatralnej.