Kamińska Halina

Dorastała w środowisku artystycznym. Ojciec był suflerem w Teatrze Wielkim w Warszawie, oraz organistą w warszawskich parafiach i dyrygentem koncertów. W latach gimnazjalnych uczęszczała na zajęcia w szkole baletowej przy T. Wielkim, a w latach 1924-27 kształciła się na oddziale dramatycznym przy warszawskim Konserwatorium Muzycznym.

Występowała jako aktorka i piosenkarka rewiowa. W sezonach 1937/38 i 1938/39 należała do stałego zespołu teatrzyku Małe Qui-Pro-Quo, była tu jedną z gwiazd wielu rewii.

Po upadku powstania warszawskiego znalazła się znów w Krakowie. Postanowiła emigrować i po krótkim pobycie w obozie przejściowym w Niemczech, wyjechała do Włoch, skąd po zamążpójściu wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Na emigracji zajmowała się z powodzeniem rzeźbą i malarstwem, miała kilka wystaw.

1937 KSIĄŻĄTKO 
1937 PŁOMIENNE SERCA (Zosia, kuzynka Wandy)