FILM

Dorożkarz nr 13

Dorożkarz nr 13
ROK PRODUKCJI:
1937 rok
PREMIERA:
20 kwietnia 1937 roku
GATUNEK:
komedia
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
tak
REŻYSERIA:
Marian Czauski
SCENARIUSZ:
Marian Czauski, Antoni Marczyński, Napoleon Sądek
SCENOPIS:
Marian Czauski, Antoni Marczyński, Napoleon Sądek
DIALOGI:
Stefan „Wiech” Wiechecki
UDŹWIĘKOWIENIE:
Tobis-Klangfilm
OPERATOR:
Albert Wywerka
MONTAŻ:
Czesław Raniszewski
SCENOGRAFIA:
Jacek Weinreich
MUZYKA:
Tadeusz Górzyński
SŁOWA PIOSENEK:
Jerzy Jurandot
OPERATOR DŹWIĘKU:
Stanisław Urbaniak
CHARAKTERYZACJA:
Konrad Narkiewicz
FOTOSY:
Stephot, Warszawa, ul. Marszałkowska 73
ATELIER:
Falanga
LABORATORIUM:
Falanga
WYTWÓRNIA:
Imago-Vox
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Aleksander Pękalski
EKSPLOATACJA W POLSCE:
Polska Agencja Telegraficzna; Ludwik Kozłowski (na Małopolsce, Śląsku i w Zagłębiu Dąbrowskim)
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
USA (Cabbie #13)

Felek i Janek są bezrobotni i bezdomni. Przyjaźnią się z Jadzią, która sprzedaje na ulicy precle. Felek zostaje potrącony przez dorożkę. Jadzia idzie z nim do firmy dorożkarskiej, by dostać odszkodowanie za zniszczone ubranie. Kozubek, jej właściciel, proponuje Felkowi w ramach rekompensaty pracę dorożkarza. Podpisują umowę na rok.

Felek nie ma doświadczenia w powożeniu dorożką, ale nie jest tym zrażony. Jedną z pasażerek jest hrabina Tarska, której Felek pomaga zanieść zakupy do domu. Jest oczarowany jej córką, Krystyną. Ona kocha się w Jerzym, swoim nauczycielu muzyki. Hrabina nie jest zadowolona z tego związku, bo uważa, że Krystyna powinna wyjść za mąż za kogoś ze swojej sfery. Felek wiezie pijanego mężczyznę, który zostawia w dorożce swój portfel. Pod wskazanym adresem działa nielegalne kasyno. Felek dostaje od pijanego mężczyzny 500 złotych za zwrot zguby. Przypadkowo bierze udział w ruletce i wygrywa bardzo dużą sumę pieniędzy. Zaprasza swoich przyjaciół i dorożkarzy na zabawę. Od tej pory żyje jak jaśnie pan. Janek zostaje jego lokajem.

Felek nadal pracuje jako dorożkarz, bo nie chce płacić Kozubkowi za zerwanie umowy. Nie może zapomnieć o Krystynie. Jako Feliks Ślepowroński często wysyła jej kwiaty. Hrabina jest zaintrygowana tajemniczym nieznajomym.
Felek zaprasza jednego ze swoich pasażerów, hrabiego Wolskiego, do wytwornej restauracji. Spotyka tam Krystynę i jej matkę. Hrabina Tarska jest nim oczarowana, tym bardziej, kiedy dowiaduje się, że to on jest tajemniczym adoratorem jej córki.

Jadzia zwierza się Jankowi ze swoich uczuć do Felka. Ten namawia ją, by została u nich pokojówką. Felek idzie z wizytą do hrabiny, która nakłania go, by jak najszybciej oświadczył się jej córce. Krystyna prosi, by nie traktował poważnie zamiarów jej matki. Felek szuka sposobu, by wyplątać się z całej sytuacji. Jadzia śledzi Krystynę, która spotyka się z Jerzym. Jest oburzona, że kobieta uwodzi jednocześnie dwóch mężczyzn.   

Nadchodzi dzień zaręczyn. U hrabiny zjawia się „rodzina” Felka – dorożkarze i przyjaciele z przedmieścia. Oszołomiona Tarska ogłasza zaręczyny Krystyny i Jerzego. Felek oświadcza się Jadzi i razem ze swoją ferajną idzie bawić się na miasto.

Film jest ciepłą opowieścią o trójce przyjaciół, żyjących w niedostatku, których mimo wielu trudności nie opuszcza pogoda ducha. Kiedy uśmiecha się do nich szczęście i główny bohater wygrywa fortunę, wkraczają w życie wyższych sfer. Po serii zabawnych nieporozumień z ulgą wracają do swojego środowiska.