Hnydziński Stefan
Stefan Hnydziński
Stefan Włodzimierz Hnyda
aktor
Eugenia Potasznik
Jan Hnyda, Franciszka Stanisława z Czerwińskich
29 lipca 1901 roku, Przemyśl
6 października 1939 roku, Warszawa
Uczęszczał do szkoły handlowej w Przemyślu. Debiutował na deskach przemyskiego Fredreum. Aktorstwa uczył się pod kierunkiem Roberta Boelke we Lwowie. W 1919 odbywał służbę wojskową. W 1920 debiutował na scenie w Poznaniu. Od roku 1924 występował w Miejskich Teatrach Dramatycznych w Warszawie. Grał na scenach Teatru Narodowego i Teatru Letniego do 1939 r.
Od 1926 roku występował w filmach. Grał zarówno role komediowe, jak i dramatyczne, i melodramatyczne, wiele z nich to role drugoplanowe i epizodyczne. W drugiej połowie lat trzydziestych współpracował z rozgłośnią warszawską Polskiego Radia, brał udział w słuchowiskach Teatru Wyobraźni, czyli późniejszego Teatru Polskiego Radia. Współpracował także z Działem Oświaty rozgłośni warszawskiej. Reżyserował radiowe audycje żołnierskie, tworzone na zamówienie Wojskowego Instytutu Naukowo-Oświatowego. Były to audycje propagujące problematykę obronności kraju, a także promujące Wojsko Polskie. Dzięki pierwszorzędnej obsadzie cieszyły się wielką popularnością także wśród słuchaczy cywilnych i były swego rodzaju łącznikiem między wojskiem a społeczeństwem.
10 maja 1928 roku w kościele św. Aleksandra w Warszawie ożenił się z tancerką baletową Eugenią Potasznik (Księga Ślubów parafii św. Aleksandra w Warszawie, nr 221/128).
Zmarł w Warszawie 6 października 1939 roku w wyniku poparzeń odniesionych podczas bombardowania 25 września Teatru Narodowego. Pogrzeb odbył się 9 października 1939 roku, mszę odprawiono w kościele św. Antoniego przy ulicy Senatorskiej. Został pochowany na cm. Bródnowskim.
Artykuły powiązane
- Szlakiem mew
- Jeszcze kilka takich Drzymał, a Dymsza-by nie wytrzymał
- Mieczysława Ćwiklińska. Panie i Panowie, baczność! Ćwikła idzie.


