TWÓRCY FILMOWI

Pichelski Jerzy

Pichelski Jerzy
IMIĘ I NAZWISKO:
Jerzy Pichelski
ZAWÓD:
aktor
MAŁŻONEK/MAŁŻONKA:
Zofia Niwińska (12 listopada 1935 roku – rozwód zimą 1943/1944); Krystyna Pichelska z domu Schild (od października 1952 roku – do jego śmierci)
RODZICE:
Jan Sylwester Pichelski, Helena z Kokowskich h. Korab
DATA I MIEJSCE URODZIN:
27 listopada 1903 roku, Saratow (Rosja)
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
5 września 1963 roku, Warszawa
MIEJSCE SPOCZYNKU:
Stare Powązki w Warszawie (kwatera 109-I-16)
ADRES ZAMIESZKANIA:
Warszawa, ul. Szczęśliwicka (1952)

Jerzy Pichelski pochodził z wielodzietnej robotniczej rodziny (jego ojciec był cieślą). Do Warszawy przeniósł się z rodziną w 1918 roku.

Ukoń­czył studia na Oddziale Dramatycznym przy Kon­serwatorium Muzycznym w Warszawie. 1 września 1929 roku debiutował w teatrach miejskich w Wilnie i pozostał tam przez dwa sezony. W 1931–1932 występował w Teatrze Polskim w Poznaniu. W roku 1933 odkrył go tam dyr. Arnold Szyfman i sprowadził Pichelskiego do Warszawy do Teatru Polskiego, gdzie grał z powodzeniem do wybuchu wojny. Od sezonu 1934/1935 grywał również na innych scenach TKKT.

W 1935 roku ożenił się ze swoją wieloletnią partnerką w życiu i na scenie – Zofią Niwińską. 

9 listopada 1937 roku w Teatrze Polskim miała premierę sztuka Zygmunta Nowakowskiego Gałązka rozmarynu. Irena Malkiewicz grała w niej rolę Sławy, ukochanej Juhasa, w którego wcielał się Pichelski. Sztuka miała ogromne powodzenie, a aktorzy stworzyli w niej urzekającą parę zakochanych. Wtedy również rozpoczął się ich romans.

We wrześniu 1939 roku walczył w obronie Warszawy. Z chwilą wkroczenia wojsk niemieckich do Polski rozpoczął pracę w konspiracji. Na polecenie polskich władz podziemnych występował razem z Ireną Malkiewicz w teatrze jawnym Komedia (siedziba AK), a w kabarecie Na Antresoli przy ul. Złotej mieścił się ich punkt kontaktowy. 

Z Zofią Niwińską rozwiódł się zimną 1943/1944 roku. Wtedy też Irena Malkiewicz była w ciąży. Być może chcieli zalegalizować związek, ale syn z kolejnego małżeństwa Jerzy jr. wspominał: „Mój tata, żeby pobrać się z Malkiewicz, to musiałby zostać ewangelikiem. Z tego, co wiem, nie doszło do ślubu”. Związek Malkiewicz i Pichelskiego rozpadł się około 1946 roku, ale para do końca była w przyjacielskich stosunkach. Córce nadali imię Izabella. 

Walczył podczas powstania warszawskiego w szeregach Armii Krajowej. Makiewicz i Pichelski należeli do tego samego plutonu, V rejonu VI zgrupowania AK Praga. Według świadectw Pichelski był „do szaleństwa odważny”. Po upadku powstania został wywieziony do obozu w Pruszkowie, z którego uciekł dzięki Erykowi Lipińskiemu, który stworzył fałszywe dokumenty dla niego.

W styczniu 1945 roku dotarł do Lublina. Zaangażował się do teatru Miejskiego, którym kierował Antoni Różycki. W roku 1946 w Łodzi występował w teatrach Syrena i Osa. W roku 1947 pojechał do Poznania zaproszony przez dyr. Zbigniewa Szczerbowskiego do teatru Nowego. W roku 1948 wrócił do Warszawy, do Teatru Polskiego na zaproszenie dyr. Arnolda Szyfmana, któremu odebrano teatr (został upaństwowiony), ale pozwolono nim kierować. 

W sezonie 1950/1951 grał w Teatrze Domu Wojska Polskiego, gdzie poznał spokrewnioną z Erykiem Lipińskim Krystynę Schildównę. Była od niego młodsza o 26 lat. W październiku 1952 roku odbył się ich ślub, a wiosną 1953 roku dowiedział się, że znów zostanie ojcem. 

Zasłabł nagle w czasie jednej z końcowych prób do sztuki L. Askanazego Gość w teatrze Kameralnym w Warszawie. Wezwano pogotowie, ale mimo natychmiastowej pomocy nie udało się go uratować.

Ze względu na swoją aparycję był porównywany do Gary’ego Coopera, ale nie lubił tego porównania. Na początku swojej kariery używał pseudonimu Jur. 

 

Artykuły powiązane