Biały Murzyn

Biały Murzyn
ROK PRODUKCJI:
1939 rok
PREMIERA:
18 marca 1939 roku
GATUNEK:
melodramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
REŻYSERIA:
Leonard Buczkowski
SCENARIUSZ:
Tadeusz Dołęga-Mostowicz
PIERWOWZÓR:
powieść Michała Bałuckiego „Biały Murzyn”
UDŹWIĘKOWIENIE:
dźwiękowy
OPERATOR:
Jakub Joniłowicz
SCENOGRAFIA:
Jacek Weinreich
MUZYKA:
Tadeusz Górzyński
SŁOWA PIOSENEK:
Józef Lipski
OPERATOR DŹWIĘKU:
Fryderyk Gawze, K. Jankowski
CHARAKTERYZACJA:
Konrad Narkiewicz
JĘZYK:
polski
FOTOSY:
Leonard Zajączkowski
ATELIER:
Sfinks
WYTWÓRNIA:
P.W.F.
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Andrzej Łomakowski

Antoni, student medycyny, w wakacje przyjeżdża do rodziny na wieś. Zostaje przyjęty dość chłodno przez ojca, który nieustannie go krytykuje. W lesie przypadkiem ratuje hrabiankę Jadwigę. Dziewczyna nie okazuje żadnej wdzięczności, traktuje go arogancko i z wyższością. Mimo to Antoni zakochuje się w dziedziczce, jednak ta jest już zaręczona.

Narzeczony Jadwigi wkrótce ginie w katastrofie. Dramatu tej sytuacji dodaje fakt, że pogrążona w żałobie dziewczyna spodziewa się dziecka.

Aby bronić honoru rodziny, ojciec hrabianki postanawia wydać ją za Antoniego, a po przyjściu na świat dziecka opłacić rozwód. Początkowo Antoni odmawia, jednak zmienia zdanie, gdy Jadwiga próbuje popełnić samobójstwo. Małżeństwo dochodzi do skutku, ale Antoniemu nie udaje się zdobyć serca Jadwigi, która ostatecznie upokarza go wręczając czek za rozwód. 

Poniżony mężczyzna nie zgodzi się na rozwód. Zapowiada Jadwidze i jej ojcu, że dopóki kobieta nie zrozumie, co uczyniła i nie zmieni się, nie ma co liczyć na rozwiązanie małżeństwa.

Mija kilka lat. Antoni uzyskuje dyplom doktora i robi karierę naukową. Nadal myśli o Jadwidze, choć małżonkowie żyją oddzielnie i nie mają ze sobą kontaktu. Mężczyzna nie narzeka na powodzenie u kobiet. Jest nim zauroczona jego asystentka Janka. O jego względy zabiega także Ludwika, żona jego przełożonego.

Profesor, w którego zespole Antoni pracuje zaczyna podejrzewać, że to młody naukowiec jest obiektem westchnień jego żony. Wybucha skandal, a Antoni traci posadę. Ludwika wkrótce wyjaśnia mężowi, że się mylił i ten jest gotów ponownie przyjąć młodego naukowca do pracy.

Antoni popada w depresję. Jedyną osobą, która może jeszcze nawiązać z nim jakikolwiek kontakt jest Janka. Mężczyzna godzi się objąć posadę lekarza w uzdrowisku pod warunkiem, że Janka zostanie jego asystentką.

Nadchodzi wieczór sylwestrowy. Do szpitala, w którym Antoni pracuje, trafia dziecko w stanie krytycznym. Mężczyzna jeszcze nie wie, że jest to dziecko jego żony, której nie widział od lat. Kobieta jest pewna, że wydarzenia z przeszłości skłonią teraz Antoniego do zemsty i wykorzysta do tego jej synka.

Lekarz ratuje dziecko. Jadwiga przeprasza go za swoje zachowanie i prosi o przebaczenie…