Czarne diamenty

Czarne diamenty
ROK PRODUKCJI:
1939 rok
PREMIERA:
1946 rok
GATUNEK:
dramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
REŻYSERIA:
Jerzy Gabryelski
OPERATOR:
Stanisław Lipiński
MONTAŻ:
Zbigniew Gniazdowski
SCENOGRAFIA:
Jacek Rotmil
MUZYKA:
Jan Maklakiewicz
OPERATOR DŹWIĘKU:
Stanisław Urbaniak
CHARAKTERYZACJA:
Kazimiera Narkiewicz
ATELIER:
Falanga
WYTWÓRNIA:
Kohorta, Ewu-Film
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Aleksander Pękalski

Inżynier Nawrat dowiaduje się w dyrekcji kopalni Mars, że przedsiębiorstwo zostanie sprzedane zagranicznemu koncernowi. Na posiedzeniu proponuje założenie spółdzielni robotniczej i wykupienie kopalni przez górników. Rada kopalni zgadza się na takie rozwiązanie i daje Nawratowi czas na załatwienie wszystkich formalności.

Po spotkaniu jeden z dyrektorów prosi Nawrata, aby zajął się zagranicznymi gośćmi, którzy mają zwiedzać kopalnię. Wśród nich znajduje się córka zagranicznego potentata Irena la Rochelle. W czasie wycieczki kobieta zakochuje się w Nawracie i zaprasza go na narty do Wisły.

Na zebraniu Nawrat przedstawia górnikom swój pomysł wykupienia kopalni. Nie wszyscy są chętni, ale przekonuje ich Pogorzałka, starszy górnik, który ma w kopalni duży autorytet. Transakcja kończy się sukcesem. Tymczasem Irena obmyśla plan, jak uwieść Nawrata. Pod pretekstem, że jej przyjaciółka po wizycie w kopalni chciałaby napisać powieść z życia górników, zaprasza go wieczorem na dancing. Nawrat odmawia, gdyż wieczorem idzie na zabawę z okazji założenia spółdzielni. Irena nie daje jednak za wygraną. Przyjeżdża do kopalni i prosi inżyniera, by choć przez chwilę towarzyszył jej na dancingu. Nawrat ulega. Świadkiem tej sceny jest Teresa, sekretarka Nawrata, skrycie w nim zakochana.

Romans z Ireną rzutuje na pracę Nawrata w kopalni. Częściej bywa u niej w domu niż w kopalni, o co górnicy mają pretensje. Pewnego wieczora w kopalni Mars wybucha pożar. Pracownicy kopalni próbują odszukać Nawrata. Dzwonią do mieszkania Ireny, ale kobieta informuje przez lokaja, że inżyniera u niej nie ma. Teresa czuje, że to kłamstwo. Jedzie do Ireny i zastaje u niej Nawrata. Inżynier natychmiast jedzie do kopalni. Razem z kilkoma górnikami schodzi pod ziemię. Na skutek tąpnięcia zostają przysypani. Po kilku dniach ratownikom udaje się zlokalizować uwięzionych. Niestety, jeden z górników, Kałuża, już nie żyje.

Po wypadku Teresa opiekuje się Nawratem, który wraca do zdrowia. Heroiczne poświęcenie inżyniera podczas ratowania kopalni sprawia, że górnicy wybaczają mu wcześniejsze zaniedbania.

 

artykuły powiązane