Biernacki Edmund
Edmund Biernacki
aktor
Genowefa Biernacka
Antoni Biernacki, Władysława z domu Hoferh
16 listopada 1886 roku, Warszawa
18 czerwca 1974 roku, Konstancin-Jeziorna
Edmund Biernacki po ukończeniu Szkoły Aplikacyjnej przy teatrach rządowych w Warszawie (przyjęty w 1908 roku) rozpoczął pracę w teatrze Wileńskim, po powrocie do Warszawy grał w teatrze Małym. W latach 1921–1925 występował w teatrze w Lublinie. Od września 1927 roku występował w Teatrze Narodowym i na scenach Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej (T.K.K.T.).
Na początku swojej kariery grywał amantów, potem dostawał role charakterystyczno-dramatyczne. Często występował w epizodach.
Podczas II wojny światowej mieszkał w Warszawie oraz Łodzi, pracując w Państwowym Zakładzie Ubezpieczeń Wzajemnych. Po zakończeniu walk powrócił do pracy scenicznej, występując m.in. w łódzkim Teatrze Wojska Polskiego (1948–1949). Następnie został członkiem zespołu Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach i Radomiu, gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę we wrześniu 1966 roku. Na scenie radomskiej obchodził 11 listopada 1951 jubileusz czterdziestolecia pracy artystycznej; wystąpił wówczas w roli Zapojkina (Kruk krukowi oka nie wykole).
W listopadzie tegoż roku zamieszkał w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie, gdzie zmarł.


