Robert i Bertrand
Robert i Bertrand, czyli dwaj złodzieje
1938 rok
12 stycznia 1938 roku
komedia muzyczna
pełnometrażowy
tak
Mieczysław Krawicz
Joe Breit, Stanisław Belski, Józef Porębski, Leonard Wierzejski
Jan Fethke, Napoleon Sądek
Emanuel Schlechter, Ludwik Starski
sztuka Johanna Nestroya „Robert der Teuxel”
Tobis-Klangfilm
Stanisław Lipiński
Stefan Norris, Jacek Rotmil
Henryk Wars
Emanuel Schlechter
Stanisław Urbaniak
Konrad Narkiewicz
Stephot
Falanga
Falanga
Rex-Film
Józef Rosen
Leon Recheński
Patria-Film, Mewa-Film (Małopolska, Śląsk, Zagłębie Dąbrowskie)
USA (Dwaj złodzieje)
Bertrand jest zredukowanym handlowcem, trudni się naręcznym handlem krawatami. Zawiązuje spółkę z przypadkowo poznanym Robertem, także sprzedawcą krawatów. Irena, córka obywatela ziemskiego, jest początkującą pisarką. Bierze udział w konkursie na najlepszą powieść kryminalną i aby lepiej poznać realia półświatka, zamieszkuje w gminnym areszcie. Robert i Bertrand zostają niesłusznie posądzeni o kradzież i aresztowani. Bertrand ląduje w tej samej celi, co Irena, która wypytuje go o szczegóły w jego kryminalnej przeszłości. On natomiast bierze ją za złodziejkę i próbuje sprowadzić na dobrą drogę. Młodzi zakochują się w sobie, jednak nadal nie wiedzą o sobie nawzajem, kim naprawdę są.
Gdy Irena wychodzi z więzienia, Robert i Bertrand są przekonani, że uciekła, by dokonać kolejnego napadu. Oni także uciekają i ruszają za Ireną do Warszawy. Dowiadują się, że Irena będzie na przyjęciu u Ippla. Zjawiają się tam w obawie, że Irena będzie chciała ukraść biżuterię siostry Ippla. Tu po raz kolejny zostają wzięci za złodziei. Jedynie Irena zrozumiała, że przyjechali tam, by ją chronić przed jej rzekomymi zamiarami. Robert i Bertrand wracają do aresztu gminnego. Irena odnajduje ich, młodzi wszystko sobie wyjaśniają i nic już nie stoi na przeszkodzie ich szczęściu.


