TWÓRCY FILMOWI

Zdanowicz Wacław

Zdanowicz Wacław
IMIĘ I NAZWISKO:
Wacław Zdanowicz
ZAWÓD:
aktor, śpiewak, reżyser, urzędnik
MAŁŻONEK/MAŁŻONKA:
Józefina Bolska
DATA I MIEJSCE URODZIN:
28 września 1891 roku, Abramowsk
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
7 listopada 1958 roku, Wrocław
MIEJSCE SPOCZYNKU:
cmentarz Osobowicki we Wrocławiu

Wacław Zdanowicz ukończył szkołę średnią w Wilnie, a następnie studiował filozofię na uniwersytecie w Petersburgu, których to studiów nie ukończył. Powrócił do Wilna, gdzie pracował w tamtejszym Sądzie Okręgowym oraz uczęszczał na lekcje śpiewu do konserwatorium Towarzystwa Śpiewaczego Lutnia. Karierę sceniczną rozpoczął w 1911 roku, występując na scenach wileńskich. Następnie grał w Sosnowcu (1912), Kaliszu (1912–1913), Poznaniu (Teatr Polski, 1913-1914). W kolejnych latach prowadził wraz z Antonim Radwanem teatr Letni w Kaliszu (1915–1946) oraz grał w Lublinie (Wesoły Ul, 1916–1918; Teatr Wielki 1919-1920). Lata 1920–1931 spędził w Warszawie, występując na scenach operetkowych i rewiowych (Czarny Kot 1920; teatr Nowy 1921–1922; Qui Pro Quo 1922–1923; 1926–1927, teatr Nowości 1923–1926; Wodewil; Nietoperz 1927; Bagatela; Chochlik 1929; Znicz; Wiel­ka Rewia; Bagatela; Hollywood 1930–1931). Podczas pracy w teatrze Nowości zaczął również reżyserować, a w 1924 roku występował gościnnie w teatrze Letnim w Wilnie.

W 1931 roku wraz z żoną Józefiną Bolską wyjechał do Stanów Zjednoczonych na zaproszenie tamtejszej Polonii. Przebywał tam do 1934 roku, występując i reżyserując m.in. w Cleveland, Detroit, Chicago, Buffalo, Milwaukee, Nowym Jorku, Filadelfii i Bostonie. Po powrocie do Polski przebywał w Warszawie, występując w teatrach: Kameralnym, Letnim (19340, Hollywood (1935), Cyrulik Warszawski (1935–1936) oraz w Teatrze Wielkim w repertuarze operetkowym (1936–1937). W latach 1937–1938 odbył tournée po kraju z zespołem złożonym z gwiazd rewii i operetki, a następnie ponownie występował w Warszawie (Wielka Rewia oraz w repertuarze komediowym teatrach: Narodowym i Kameralnym). Był również inspektorem kulturalno-oświatowym zespołów amatorskich Naczel­nej Dyrekcji Lasów Państwowych oraz kierownikiem artystycznym teatralnego zespołu objazdowego dyrekcji.

Podczas II wojny światowej pozostał w stolicy. W latach 1940–1944 występował w teatrach jawnych: Kometa, Stara Mewa, Złoty Ul, Wodewil oraz Nowości. Brał udział w powstaniu warszawskim, a po jego zakończeniu został wywieziony do Niemiec.

Po zakończeniu walk i powrocie do Polski, w 1945 roku objął dyrekcję Teatru Wielkiego w Częstochowie oraz kierownictwo artystyczne teatru Żołnierskiego I Korpusu Pancernego w Gliwicach. Następnie występował i reżyserował w Teatrze Miejskim w Opolu (1945–1946), by przenieść się do Wrocławia, gdzie pracował do śmierci. Był członkiem zespołów teatrów wrocławskich: Miejskiego (1946–1947), Dolnośląskiego (1947–1949) oraz Młodego Widza (od 1957 roku – Rozmaitości, 1949–1958).