FILM

Strachy

Strachy
ROK PRODUKCJI:
1938 rok
PREMIERA:
31 października 1938 roku
GATUNEK:
dramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
REŻYSERIA:
Eugeniusz Cękalski, Karol Szołowski
ASYSTENT REŻYSERA:
Ludwik Perski
SCENARIUSZ:
Eugeniusz Cękalski, Karol Szołowski, Stanisław Wohl
PIERWOWZÓR:
powieść Marii Ukniewskiej „Strachy”
OPRACOWANIE LITERACKIE:
Edmund Schlechter, Tadeusz Wittlin
UDŹWIĘKOWIENIE:
Tobis-Klangfilm
OPERATOR:
Adolf Forbert, Stanisław Wohl
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris, Jacek Rotmil, Józef Galewski (malarstwo artystyczne)
MUZYKA:
Adam Panufnik
SŁOWA PIOSENEK:
Władysław Broniewski, Emanuel Schlechter
OPERATOR DŹWIĘKU:
Stanisław Urbaniak
CHOREOGRAFIA:
Tacjanna Wysocka, Jan Ciepliński (tańce specjalne), Georg Groke (tańce specjalne)
CHARAKTERYZACJA:
Konrad Narkiewicz
KOSTIUMY:
Władysław Daszewski
FOTOSY:
Stephot
ATELIER:
Falanga
LABORATORIUM:
Falanga
WYTWÓRNIA:
Spółdzielnia Autorów Filmowych
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Stanisław Szebego
KIEROWNIK ZDJĘĆ:
Aleksander Suchcicki
WSPÓŁPRACA:
Janina Cękalska, Antoni Bohdziewicz, Konstanty Ildefons Gałczyński
EKSPLOATACJA W POLSCE:
Super-Film (Małopolska, Śląsk), Bezet-Film

Zamknięcie kabaretu powoduje, że Teresa wraz z koleżankami zostaje bez pracy. Także Linka, zakochana we właścicielu kabaretu, który jednak nie ma zamiaru się z nią ożenić.

Teresa, Linka i kilka koleżanek wyjeżdżają do prowincjonalnego miasteczka. Baletmistrzem miejscowego teatrzyku jest profesor Dubienko – stary, nieszczęśliwy człowiek, który w alkoholu szuka zapomnienia. Jego tańce nie zyskują aplauzu miejscowej publiczności, natomiast wielkim powodzeniem cieszą się występy dziewcząt. Linka nie może już jednak występować. Jest w ciąży. Nie mając innego wyjścia postanawia ją przerwać. Tymczasem teatrzyk plajtuje.

Teresa wraca do Warszawy, gdzie zaczyna występować w nocnym lokalu. Robi karierę. Tym łatwiejszą, że jej ukochany, Zygmunt, jest znanym śpiewakiem kabaretowym. Były kochanek Linki szantażem zmusza Teresę, aby ta poświadczyła, że Linka przerwała ciążę. Pryskają ostatnie nadzieje Linki na małżeństwo. W tym samym czasie, gdy Teresa z Zygmuntem odnoszą wielki sukces występując razem na scenie, Linka popełnia samobójstwo. Teresa dręczona wyrzutami sumienia chce pójść w jej ślady. W ostatniej chwili ratuje ją Zygmunt. Zbliżenie wizytówki na drzwiach wspólnego mieszkania kończy film.