Różański Antoni
Antoni Różański
aktor, rolnik
Wanda Świerczyńska (1879–1918)
August Różański, Franciszka z Sułkowskich
10 czerwca 1862 roku, Guzów
26 września 1934 roku, Warszawa
Stare Powązki w Warszawie (kw. 310-5-23/24)
Antoni Różański ukończył kursy agronomiczne w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Puławach. Pochodził z rodziny ziemiańskiej herbu Poraj.
Debiutował rolą Rafaela w spektaklu Kobiety z kamienia w Tarnowie w 1882 roku w zespole Piotra Woźniakowskiego, ale wkrótce przerwał występy i od jesieni 1883 roku zajmował się rolnictwem w odziedziczonym po ojcu majątku.
Wrócił na scenę jesienią 1888 roku i grał m.in. w Łowiczu, Łowiczu, Radomiu, Łodzi. W tym ostatnim mieście zdobył popularność także jako reżyser. W maju 1906 przeniósł się do Warszawy, aby podjąć pracę w teatrze przy Filharmonii. Jednak już 10 lipca tego samego roku dołączył do WTR (Warszawskich Teatrów Rządowych). Był ich członkiem do 1926 roku. W latach 1918–1926 związał się z zespołem Teatru Narodowego. W 1924 w lokalu Związku Artystów Scen Polskich obchodził benefis z okazji 40-lecia pracy aktorskiej.
Dzięki współpracy z zespołem objazdowym Stanisława Knake-Zawadzkiego zadebiutował w filmie Sąd boży w 1911 roku.
Przez krótki czas grał amantów i bohaterów, później role charakterystyczne, celując „w rolach szlagońskich i wojskowych” („Almanach teatru bydgoskiego”). Według Adama Grzymały-Siedleckiego „atletycznie zbudowany, z donośnym głosem, werwą jak burza niesiony, kwalifikował się do odtwarzania wszelkich figur krwistych, pełnych życia i siły”. Grzymała-Siedlecki podkreślał też jego wielką pracowitość i znakomitą pamięć, która pozwoliła mu grać i w późniejszym wieku, gdy miał osłabiony słuch.
Ojciec aktora Czesława Różańskiego.